Cauldron-Born (3) [Sherlock BBC / Translate Fic]

CAULDRON-BORN

Original : EKShortStories
Translator : VendaceWindy
Summary : เชอร์ล็อคโฮล์มส์ในโลกของซอมบี้

cauldron-born cover

– THE POSTMAN –

                ทั้งสองคนมุ่งหน้ากลับ พวกเขายืนรอแท็กซี่โดยไม่พูดอะไรกัน เมื่อโบกได้คันนึง เชอร์ล็อคก็บอกจุดหมายปลายทางที่แฟลทของเขาเองแล้วหลบเข้าไปในรถให้เพื่อนของเขาเข้ามา

                “เชอร์ล็อค เย็นนี้ฉันมีดินเนอร์กับแมรี่ ขอร้องละนายอย่าทำตัวน่ารำคาญหรือส่งข้อความบ้าๆอะไรมาให้ฉันอีก ฉันแค่อยากอยู่กับแมรี่แค่สองคน” จอห์นพูดอย่าซีเรียสขึ้นมา เชอร์ล็อคที่นั่งอยู่อีกฝั่ง ทำสีหน้าเหมือนไม่เข้าใจคำว่า ‘อยากอยู่แค่สองคน’ แต่เขาทำได้แต่ “ก็ได้ ฉันจะให้เวลาพวกนาย”

“เวลาที่ฉันกับเธอนอนด้วยกันไม่นับ แล้วครั้งล่าสุดที่เราไปเดตกัน นายโพล่งเข้ามาพล่ามเรื่องเจ้าพังพอนที่นายเอาสารบ้าอะไรไปใส่ในมันทำให้เหมือนเป็นหมาพุดเดิ้ลของเล่น แมรี่ไม่ชอบใจมากจนคิดว่านายควรหาใครมาคุยเรื่องพวกนี้”

“ฉันก็ต้องการ ‘ใครซักคน’ มาคุยกับฉันบ้างนี่” เชอร์ล็อคเน้นคำตรงกลาง

“อย่างอแงหน่า” จอห์นขมวดคิ้ว “ลองนึกดูนะ ถ้าฉันเข้าไปกวนระหว่างที่นายอยู่สองต่อสองกับมอลลี่ ว่าแต่ว่าเธอหายไปไหนแล้วละ”

“พักร้อน”

“โถ่ นายคิดถึงเธอไหม” คนผมบลอนด์แอบตกใจพลางนึกว่าทั้งสองคนเลิกกันไปแล้ว

ใบหน้าของเชอร์ล็อคกำลังครุ่นคิด แบบที่อีกฝ่ายอ่านอารมณ์ไม่ถูก ก่อนเขาจะตอบออกมาเสียงสูง “เธอไม่ได้หายไปตลอดนะจอห์น ฉันเชื่อว่าเดี๋ยวเธอก็กลับมา”

“นายนี่ไม่แคร์เกี่ยวกับความสัมพันธ์อะไรเลยจริงๆสินะ อย่าโกรธกันนะ ฉันคิดว่านายสนใจแค่ว่าชีวิตของนายต้องออกมาในแบบที่นายพอใจเท่านั้น”

ด้วยความที่เป็นคนไม่สนใจในคำพูดคนอื่นและหยิ่งยะโส เชอร์ล็อคพยายามไม่รับคำวิจารณ์ของเพื่อนสนิทและก่อนจะพูดอะไร เชอร์ล็อคเอื้อมแขนไปเปิดประตูฝั่งที่นั่งของจอห์นพร้อมผลักเขาลงไปที่ฟุตบาทข้างนอก นักสืบคำนวณทิศทาง ความเร็ว และอย่างอื่นหมดแล้วก่อนจะผลักจอห์นลงไป เขาแค่จะเอาจอห์นออกไป ไม่ใช่ทำให้เขาบาดเจ็บ

จอห์นตั้งสติและตั้งตัวให้ตรงก่อนมองค้อนไปที่เพื่อนที่เพิ่งจะผลักออกมาจากแท๊กซี่ก่อนรถทั้งคันจะเคลื่อนตัวออกไป เขาปัดฝุ่นออกจากเสื้อผ้าของเขาแล้วตัดสินใจเดินกลับแฟลทของเขาเอง

ระหว่างที่ร่างเล็กเดินผ่านคอกม้าร้างๆ เขารู้สึกถึงขนที่คอของเขากำลังลุกชัน จอห์นหดไหล่ของเขาด้วยความตกใจแล้วก้มลงมองพื้นเพื่อสงบอารมณ์ แต่ก็ต้องเงยหน้าขึ้นเมื่อเขาเห็นเงาของอีกร่างเดินมาจากด้านหลัง คนผมบลอนด์หันหลังกลับไปดูว่าใคร เขาคือบุรุษไปรษณีย์

“โอ้ะ สวัสดีตอนกลางวันครับ” จอห์นทักทายด้วยรอยยิ้ม

บุรุษไปรษณีย์คนนั้นค่อยเงยหน้าที่บึ้งตึงขึ้นมายิ้มแห้งๆให้คนตรงหน้า “สวัสดีตอนกลางวันครับท่าน คุณจะว่าอะไรไหมถ้าผมอยากจะถามที่อยู่ของพัสดุฉบับนี้…”

โอ้ะ ช่างเป็นคำถามที่ธรรมดาดี บุรุษไปรษณีย์ยื่นพัสดุมาให้จอห์นฉบับหนึ่ง เขารับมันไว้แล้วอ่านที่อยู่ ก่อนจะส่งคืน “ขอโทษครับ ผมก็ไม่ทราบเหมือนกัน”

“ชี้ทางให้ผมก็ได้ครับ แล้วผมจะไปเลย” คนแปลกหน้าอ้อนขอ จอห์นสะดุ้งในท่าทีของเขาเล็กน้อย “ขอร้อง”

วัตสันถอนหายใจออกมาหนัก เขาหยิบพัสดุฉบับนั้นมาจากแขนอีกฝ่าย อ่านมันอีกรอบแล้วพยายามนึกถึงแผนที่ ก่อนเขาจะชี้ไปทางทิศตะวันออกแบบไม่มั่นใจ “ผมว่าน่าจะเป็นทาง –“ ก่อนจอห์นจะจบประโยค เขารู้สึกถึงความคมและเจ็บแปลบที่ข้อมือของเขา เมื่อมองไปที่จุดเจ็บ เขาพบว่าเนื้อของเขาหลุดไปบางส่วน “ให้ตายสิ” จอห์นปาพัสดุกลับไปที่บุรุษไปรษณีย์ก่อนจะตั้งสติแล้ววิ่งหนี

บุรุษไปรษณีย์คนนั้นหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งแล้ววิ่งไล่จอห์นให้จนมุมในซอยห่างไปจากเบเกอร์สตรีทเล็กน้อย จอห์นรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าพลางรีบวิ่งต่อไป โรคจิตคนนั้นที่หน้าตาเหมือนคนทั่วไป เพียงแค่มีผมสีบลอนด์เหมือนทราย ตาสีเขียวมรกต และวิ่งตรงมาอย่างไม่ลังเล บางทีมันดูน่าเกรงขามจนทำให้จอห์นแทบจะเสียงการทรงตัวที่เข่าของเขา

เมื่อวิ่งมาจนสุดมุม บุรุษไปรษณีย์คนนั้นยืนบังเงาของจอห์นจนหมดสิ้นจากระยะห่างเมตรครึ่ง ตอนแรกจอห์นนึกว่าเสียงฮึมฮัมนั่นออกมาจากคอของเขา ที่จริงมันคือเสียงฮัมเพลงกล่อมเบาๆของคนตรงหน้า มันเป็นจังหวะที่คุ้นหู แต่เขานึกเท่าไรก็นึกไม่ออก วัตสันค่อยๆลดโทรศัพท์ออกจากหูของเขาแล้วหลับตา เขาคิดว่าวิธีนี้อาจจะทำให้เขานึกถึงเพลงนั้นออกไวขึ้น ซึ่งเวลานั้นมีมากพอที่จะทำให้บุรุษไปรษณีย์คนนั้นมุ่งหน้าเข้ามาจับหน้าของจอห์นแล้วกระแทกร่างของจอห์นลงไปที่พื้น

จอห์นร้องด้วยความเจ็บ ทำให้คนตรงหน้าหัวเราะด้วยเสียงแห่งชัยชนะ เสียงนั้นเหมือนดังออกมาจากะครื่องในของอีกฝ่าย มันน่ากลัว มือเรียวและเล็บที่ยาวขึ้นมาลูบไล้ใบหน้าของเหยื่อ จอห์นรู้สึกเสียวไปทั้งตัว ใบหน้าของเขารู้สึกเหมือนจะลอกออกมาเป็นแผ่นๆ ทำให้นึกถึงใบหน้าที่หลุดหายไปของผู้หญิงใบคดีที่กำลังทำงานอยู่ได้ เขาพยายามมองลงไปที่มือของเขาข้างล่างที่ถือมือถือไว้ กดโทรหาเชอร์ล็อค ก่อนเขาจะๆได้ยินเสียงโทรศัพท์อีกฝ่ายจากไม่ไกล

เรื่องราวผ่านไปไวอย่างแสง ร่างใหญ่โดดลงมา ผ้าพันคอสีน้ำเงินครามล้อมพันคอผู้ร้ายทำให้เขาปล่อยมือออกจากจอห์น “หนีไปจอห์น!” เสียงของนักสืบที่คุ้นหูตะโกนขึ้นมา

จอห์นตั้งตัวแล้ววิ่งหนีออกไปนอกซอย เขาหันหลังกลับมาดูเหตุการณ์ เขาเห็นเชอร์ล็อคพยายามแย่งมีดออกมาจากมือผู้ร้าย เมื่อเขาได้มัน เขาแทงลงไปที่คนนั้น เลือดไหลกระจาย ร่างนั้นล้มลงไปที่พื้น ตายอยู่ใกล้เท้าของเชอร์ล็อค “นายพูดถูก” เชอร์ล็อคหอบถี่ๆ “ฉันเอาแต่หวงตัวเอง”

“เชอร์ล็อค ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น” จอห์นขอโทษด้วยน้ำเสียงเศร้าเล็กน้อย

เชอร์ล็อคหยิบผ้าพันคอที่ร่วงอยู่บนพื้น ปัดเศษดินและฝุ่นออกจากมันแล้วใส่เข้าไปที่คอแบบเดิม “คนที่ควรจะขอโทษน่ะคือฉันเอง ฉันขอโทษที่เป็นนายทุกทีที่เป็นหนูทดลองในคดีต่างๆของฉัน ยังไงก็ตาม เราได้ตัวผู้ชายกินคนและผู้หญิงคนนั้นแล้ว โทรเรียกเลสตราดให้มาเก็บศพนี่ ตอนนี้นายต้องกลับไปหาแมรี่ให้เธอล้างเนื้อล้างตัวให้นาย”

ด้วยความเจ็บในแผลใหญ่ที่ข้อมือ จอห์นถามออกมาเสียงเบาว่า “นายว่านี่มันผิดมนุษย์ไปหน่อยหรือเปล่า”

เชอร์ล็อคเงียบไปซักครู่ ก่อนกระซิบออกมาเสียงเบา แต่เต็มไปด้วยความมั่นใจ “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”

23wltk


มาอัพแย้ว ; _________ ; ปีกว่าแหน่ะ ฮือ

จะพยายามอัพเรื่อยๆค่ะ ตอนแรกลืมไปแล้วว่ามีโปรแจกต์ชิ้นนี้อยู่ แล้วรู้สึกว่าคนติดตามก็เยอะเหมือนกันเลยคิดว่าควรอัพต่อได้แล้ว

ปัจจุบันคนแต่งค้างไว้ถึงตอนที่ 15 เมื่อ 2 ปีก่อนนะค่ะ ยังไม่จบด้วย5555555555

จะไม่ดองแย้ว ————–

บัยย์

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

w

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

Up ↑

Sean

writing and listening –

s y n a l i d e a r

☾ บล็อคจิ๋วๆลงฟิคเรื่อยเปื่อย.

Mai''

รังไหม

LUCIENA

-Psychopaths are not CRAZY-

anna1093's Blog

Interest everything that I want

redmoononthewall

Stony , Hawksilver , Johnlock ,Parksborn,Narry ,Lilo

kaonashipanda

Colourful Bamboo for panda

KuroYuri @KuroLine

หนึ่งในสมาชิกคุโระไลน์ที่ไม่ใส่เสื้อผ้า...

freebatchshipper

The Warehouse of FreeBatch Shipper

Rebellion Anthem

My Song Your Beat

Scarlet Alize

この狭い鳥かごの中に、私の世界。地に堕ちるその刻まで 月光のように 羽ばたいてみせよう…

dokidaki

щ(ಥДಥщ)

Bowybowi's another story

Something move from Exteen

babibubell

Keep Calm and Ship FreeBatch <3

Deathbat News

The Most Reliable Source For Avenged Sevenfold News Since 2007.

oaeapollo's Blog

This WordPress.com site is the bee's knees

Marvel Thailand Fan

ข้อมูลและข่าวสารต่างๆของMarvel https://www.facebook.com/marvelfanpageth

JUST :A: BLOG

By bepine

The Ben Addict

Addicted to Benedict Cumberbatch in Thai

%d bloggers like this: