Dan & Phil : Hello Mrs. (version 2) [Phanfiction]

HELLO MRS. (VERSION 2)

Genre : Fluff / Pre-smut
Pairing : Phil Lester & Dan Howell
Rating : PG-15
Word Counts : 3159 words
Prompt : ก็แค่คล้ายๆเวอร์ชั่นแรกแต่อันนี้ดูดีกว่านิดนึง (?)

*แก้ไขใหม่วันที่ 17 / 5 / 15*

(A/N : เวอร์ชั่น 2 ไม่มีเนื้อเรื่องเวอร์ชั่น 1 เกี่ยวกันเลยนะค่ะ คือเหมือนเวอร์ชั่น 1 ไม่เคยเกิดขึ้นในเวอร์ชั่น 2 ค่ะ)

1424607716680


ช่วงนี้ฟิลรู้สึกว่าแดนเปลี่ยนไป

ไม่ใช่อะไรที่เลวร้ายนัก เขาเหมือนปกปิดความลับอะไรไว้ตลอดเวลา ห้องนอนก็ไม่ให้เข้า ถึงขั้นหากุญแจมาล็อคไว้ ไม่ว่าจะถามยังไงเขาก็หลีกเลี่ยงจะตอบทุกที และตกดึกพอจะชวนไปไหนเขาก็ปฏิเสธ ถึงจะเป็นที่ที่แดนชอบมากๆ เขาลังเลซักพักแต่ก็ปฏิเสธอยู่เรื่อยไป

ไม่สบายใจเอาซะเลย

ฟิลคิดพลางเผลอกระแทกตะกร้าเสื้อผ้าลงจนมันเกือบจะแตก เขาเซ็ทเครื่องซักผ้า แล้วจับเสื้อผ้าของเขาและแดนโยนลงไปแบบอารมณ์เสีย แต่เขาก็ต้องชะงักเมื่อหยิบ ‘ชุดชั้นในผู้หญิง’ ขึ้นมา มันคือบรา ‘สีดำล้วน’ เขามองลงไปในตะกร้า มันเป็นตะกร้าของแดน และมีกางเกงในของผู้หญิงสีเดียวกันอยู่ในนั้น ฟิลกระชับแว่นตัวเองแล้วหยิบของแปลกปลอมสองชิ้นนั้นไปหาเจ้าของตะกร้า

“แดน ทำไมเจ้านี่ไปอยู่ในตะกร้านาย” ฟิลเดินไปยังห้องรับแขก

แดนหันไปมอง หน้าเขาแว้บแดงขึ้นมาแล้ววิ่งไปฉวยของออกจากมืออีกคน “ก็บอกว่าอย่ายุ่งกับของของฉันไง” แดนเดินหงุดหงิดเข้าห้องตัวเองไป ปล่อยให้ฟิลยืนงงอยู่ตรงนั้น ถ้าแดนไม่ใช่พวกโรคจิตก็กำลังมีความรักนั่นแหละ ฟิลคิดพลางกลับไปทำงานแม่บ้านของตัวเองต่อ

ช่วงเที่ยง

ที่ห้องของพวกเขาไม่มีอะไรกิน แดนที่อยู่ในห้องของเขาเงียบๆก็เดินออกมาหาอีกคนและชวนไปกินอะไรข้างนอก ฟิลที่ว่าง เขาเกือบจะหลับเพราะเบื่ออยู่แล้วก็ตอบตกลง

พวกเขาเลือกกินอะไรง่ายๆ อย่างแซนวิชซับเวย์ ฟิลพยายามเลี่ยงชีสแล้วไปใส่ผัก ตรงข้ามกับแดน เขาสั่งโค้กแล้วใหญ่มาแบ่งกันกินสองคน เมาท์อะไรเรื่อยเปื่อย แต่ฟิลไม่ได้พูดถึงประเด็นชุดชั้นใน แดนก็ไม่อยากจะพูดถึง ต่อมา ฝนตกอย่างหนัก และพวกเขาต้องเดินผ่านที่โล่งเพื่อกลับบ้าน ให้ตายสิอยู่ลอนดอนไม่พกร่มได้ยังไง

“วิ่งฝ่าฝนกันไหม จะได้ไปอาบน้ำเลยทีเดียว” แดนถามขึ้น

“อ่อ นี่จะแข่งวิ่งกันใช่ไหม” ฟิลหัวเราะร้ายๆ

“ดูพื้นหน่อยก็ได้นะ ถ้าวิ่งมีหวังหัวแตกกันพอดี” แดนพูดถูก มันเป็นสนามหญ้า และเริ่มเปียกเป็นโคลนแล้ว

“ไปพร้อมๆกันก็ได้ เสื้อคลุมของฉันใหญ่ นายสูงกว่าก็ช่วยๆกันบังฝนให้หน่อย” ฟิลถอดเสื้อคลุมอันใหญ่ของเขาส่งให้แดน พวกเขาส่งสัญญาณให้กันแล้วเดินเร็วฝ่าฝนออกไปพร้อมๆกันภายใต้เสื้อคลุมตัวนั้น ฟิลเผลอเหยียบลงไปยังแอ่งฝนใหญ่ๆ ทำให้น้ำกระเด็นมาเลอะกางเกงของทั้ง 2 คน เขาร้องขึ้นมาอย่างที่เขาเคยทำ แดนหัวเราะแล้วทั้งคู่ก็มาถึงที่ร่ม

“โถ่ ติดโคลนไปหมดเลย” ฟิลสะบัดขาเบาๆ

“กลับไปอาบน้ำเถอะ เร็ว มันเลอะไม่ชอบ” แดนรีบเดินนำไป

เมื่อถึงห้อง ฝนก็เริ่มหยุด นั่นทำให้แดนอารมณ์เสีย ฟิลเอาเสื้อโค้ททั้ง 2 คนตากไว้ให้โดนแดด แดนอารมณ์เสียถึงขนาดถอดเสื้อผ้าที่ใส่อยู่ไว้ตามทางแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

“แดน ออกมาเก็บเลยนะ” ฟิลตะโกนไล่ตามไปทุบประตูห้องน้ำ แต่มันแค่สะกิดกับของประตูเท่านั้นมันไม่ได้ปิดไว้ฟิลจึงเห็นแดนในสภาพที่ไม่ได้ใส่อะไรเลยอย่างเต็มลูกตา แดนเอามือสางผมอยู่หน้ากระจก เห็นอีกคนที่บังเอิญเข้ามาเขาก็ดึงแขนหนุ่มแว่นตัวสูงให้เข้าใกล้แล้วล็อคประตูห้องน้ำ

“ช่วงนี้เราจน จะอาบน้ำก็มาอาบพร้อมกันเลยนี่มา” แดนรัดเอวอีกคนไม่ให้หนี ฟิลไม่ได้คิดจะหนี เขาเขินออกด้วยซ้ำ อีกฝ่ายไม่ได้ใส่อะไรเลยนะ

“ถอดเสื้อแล้วเข้ามา” แดนผละแล้วเดินไปเปิดน้ำฝักบัว ฟิลยิ้มแล้วถอดแว่นและเสื้อผ้าเดินตามเข้าไป

“โอ้ย น้ำร้อนอะ” ฟิลสะดุ้งเมื่อสัมผัสกับสายน้ำ แดนหัวเราะแล้วปรับนิดหน่อย

“ฝนมันเย็น นายต้องอาบน้ำร้อนสิ”

“ให้ตายสิ นายไปเอาความรู้นั่นมาจากไหน มันไม่เกี่ยวกันเลยนะ” ฟิลขมวดคิ้ว ผมของเขาที่เปียกเรียบและสีหน้าแบบนั้น ทำให้แดนต้องจูบลงไปที่แก้ม

“เกี่ยวสิ ถ้าฝนเย็นแล้วเข้ามาอาบน้ำเย็นเฉียบแบบนั้นหวัดก็กินสิ” คนสูงกว่าเอาศีรษะของตัวเองไปถูกับหน้าผากอีกฝ่าย

ฟิลใช้แขนข้างซ้ายโอบเอวคนข้างหน้าไว้แต่อีกข้างเอื้อมไปปรับน้ำให้เย็นลงอีกนิด “อย่าถูหน้าผากฉันสิมันมองไม่เห็น” เขาใช้หน้าผากดันอีกฝ่ายให้ออกจากส่วนนั้น

“ชิ แต่นายยังโอบเอวฉันไว้อยู่เลย” แดนค่อยๆกอดคนข้างหน้าไว้ สายน้ำที่ไหลมาเริ่มไร้ประโยชน์ไปในตอนนี้

“จริงด้วย ขอจูบหน่อย” ฟิลยังไม่ปล่อยแขน เขาอ้อน แล้วทั้งคู่ก็จูบกัน การอาบน้ำครั้งนี้ใช้เวลาเกือบยี่สิบนาที เปลืองน้ำเข้าไปใหญ่ แล้วยังไง ก็พวกเขามีความสุขในตอนนี้

ช่วงบ่ายเป็นช่วงเล่มเกม พวกเขาตั้งกล้อง แล้วไปหาน้องดิล มันใช้เวลาแค่ครึ่งชั่วโมงก็เสร็จ แดนขอยึดการตัดคลิปนี้ไว้กับเขา ฟิลจึงตัดสินใจไปตั้งกล้องที่ห้องเขาเองและอัดคลิปให้ช่องอเมซิ่งฟิล

หลังจากตอนนั้นทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ ต่างคนต่างง่วนกับการตัดคลิป ช่วงเกือบหนึ่งทุ่ม แดนชวนฟิลมากินข้าว เขาทำอาหารไว้ให้แล้ว พวกเขาอยู่กินข้าวกัน แต่ฟิลรีบกินและเข้าไปทำงานของเขาต่อ สองชั่วโมงต่อมา ฟิลยังคงตัดคลิปของเขาอยู่ แล้วไฟก็ดับพรึ่บ

“!!!” ฟิลสบถขึ้นมา เขาทำได้ 75% แต่เขาเซฟไปได้แค่ครึ่งเดียว มาดับอะไรตอนนี้

“ฟิลเป็นอะไรหรือเปล่า” แดนตะโกนถามจากข้างนอก

“ไม่เป็นไร หาไฟฉุกเฉินเลย เดี๋ยวฉันออกไป” ฟิลเท้าแขนกับโต๊ะคอม เอามือลูบหน้าด้วยความเพลีย แบบนี้ก็ต้องตัดใหม่หรือเปล่า ไม่อยู่มันแล้วบ้าน ฟิลเปิดตู้เสื้อผ้า ใช้แสงจากภายนอกมองหาเสื้อที่เขาต้องการ เสื้อยืดสีดำที่เขาใส่ในคลิปพังค์อีดิดและกางเกงยีนส์สีเข้ม เขาหยิบเงินกระเป๋าเงินตัวเอง จัดทรงผมและหน้าแล้วก็เดินออกไปข้างนอก

“ฉันจะไปข้างนอกนะ ไปด้วยกันไหม” ฟิลถามเมื่อเจออีกคน

แดนได้ยินก็ลังเล เขามองนาฬิกาแต่ก็ปฏิเสธ ฟิลคิดไว้แบบนั้นอยู่แล้ว แต่จะไปกี่คนก็ช่าง เขาไม่อยากจะอยู่ที่นี่ในตอนนี้ซักเท่าไร

“ฉันจะไปผับตรงโน้นนะ ไฟไม่น่าจะดับ” ฟิลเปิดประตูเดินออกไป แดนไม่ทันได้บอกลาซะก่อน

ประตูถูกปิดสนิท ฟิลไปแล้ว แดนกัดปากตัวเองแล้ววิ่งเข้าห้องตัวเองไป เปิดตู้เสื้อผ้าในห้อง ตอนนี้เกือบสี่ทุ่ม เอาละ เป็นไงเป็นกันวะ!

ทางอีกฝั่ง

ในผับที่เขามาเป็นผับเงียบๆ ปกติมันก็เงียบๆอยู่แล้ว นี่ยิ่งไม่ใช่ปลายสัปดาห์ยิ่งน้อยใหญ่ เขาชอบ นั่นคือเหตุผลที่เขามาที่นี่ ฟิลสั่งน้ำผลไม้ผสมแอลกอฮอล์เล็กน้อย ไม่ให้ตัวเองเมามาก บรรยากาศโดยรอบเหมือนพวกไม่มีที่จะไปมานั่งเล่นในร้าน เหมือนกับเขา ผู้หญิงที่อยู่ในนี้ก็เป็นพวกติดยายืนยั่วเสี่ยอ้วนๆคนนึงที่หน้าตาก็แย่ แต่ผู้หญิงสมัยนี้เขาสนที่หน้าตาที่ไหนใช่ไหมละ ฟิลละสายตาจากตรงนั้นมายกซดเครื่องดื่มของเขา เขาเลือกนั่งที่เคาท์เตอร์ จะได้สั่งอะไรง่ายๆ และมีทีวีดูด้วย ไม่มีอะไรน่าสนใจในทีวี แต่ตอนนี้อะไรก็ได้ทีไม่ใช่คอมพิวเตอร์เขายอมทำหมด

“เอาอันนั้นแก้วนึงค่ะ” มีผู้หญิงนางหนึ่งเดินเข้ามาสมทบ เธอเลือกนั่งที่ติดกับฟิล ฟิลอยากจะเถิบหนีแต่จะดูเป็นการเสียมารยาทเขาจึงทำแค่เอียงคอหนีเล็กน้อยไม่ดูเป็นการรังเกียจเกินไป

พวกเขาอยู่ในความเงียบ เธอได้เครื่องดื่มของเธอแล้ว ฟิลแอบรู้สึกว่าเธอแอบเหลือบมามองเขาแทบจะตลอดเวลา เขาจึงตัดสินใจหันไปมองเธอบ้าง ฟิลเพิ่งจะสังเกตว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงติดยาเหมือนแก๊งค์นั้น เธอสวย ตาสีน้ำตาลช็อกโกแลต ผมสำน้ำตาลของเธอหยิกจากการดัดเล็กน้อย อายไลเนอร์ที่กรีดมาพอดีกับดวงตาของเธอ แก้มของเธอมีสีอ่อนๆจากการแต่ง ดูจากเสื้อผ้าที่เรียบร้อยแต่สวยในแบบของเธอ เขาคิดว่าเธอไม่ใช่พวกขายตัวไปเรื่อย เธอแค่อยากจะมาดริ้งก์อะไรที่ผับเงียบๆนิดหน่อยเท่านั้น

“เอ่อ นายมองฉันนานเกินไปแล้วนะ สวัสดี” เธอโบกมือผ่านหน้าของฟิล เขาตื่นขึ้นมาจากวงความคิด

“ขะ ขอโทษ ฉันคิดอะไรเพลินไปหน่อย” ฟิลหันหน้าไปยังแก้วที่ว่างเปล่าของเขา แก้มของเขาแดงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด เธอหัวเราะขึ้นมาเบาๆ ลักยิ้มที่มีเอกลักษณ์นั่นทำให้ฟิลต้องหันกลับไปมองอีกรอบ

“ลักยิ้มของเธอสวยดีนะ” ฟิลเผลอพูดออกไป

“ฮิๆ นั่นวิธีจีบสาวของนายหรอ ชมลักยิ้มน่ะ” เธอหัวเราะขึ้นมาอีกครั้งแต่ก็ยังมองหน้าของผู้ชายข้างๆอยู่ “มันแปลกดี ฉันชอบนะ ตาสีฟ้าของนายก็สวยเหมือนกัน” เธอยิ้มกว้างให้ฟิล เขาหันหน้ามาเจอกับรอยยิ้มนั่นก็หน้าแดงขึ้นมาอีกรอบ ให้ตายสิเขาไม่ได้หน้าแดงให้ผู้หญิงแบบนี้มานานขนาดไหนแล้วนะ

“อยากกินอะไรไหมฉันเลี้ยง” เธอกล่าวขึ้น “ปกติผู้ชายจะต้องเลี้ยงผู้หญิงไม่ใช่หรือไง” ฟิลหัวเราะพลางมองหน้าเธอ เธอขมวดคิ้วไปช่วงนึงแต่ก็กลับมายิ้มใหม่ “ปรับเปลี่ยนกันบ้าง ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยนี่”

“งั้นฉันเอาแบบเดิมนี่เนี่ยแหละ”

“หรอ นายไม่อยากกินอะไรแรงๆหรอ” เธอถามพลางเอาไหล่กระแทกอีกคนเบาๆ

“เธอชวนฉันดริ้งก์?” ฟิลหัวเราะ

“นิดๆหน่อยๆก็พอหน่า ฉันไม่ได้สนใจจะได้กับนายในคืนนี้ซักหน่อย”

“ก็ได้ จะสั่งอะไรก็สั่งเลย แต่ฉันจ่ายนะ”

“ไม่ ฉันจ่าย” เธอสั่งเครื่องดื่มกับพนักงานแล้วยื่นเงินให้ แต่ฟิลก็แย่งจ่าย

“ฉันเป็นผู้ชายนะขอฉันจ่ายเถอะ” ฟิลอ้อน เธอขมวดคิ้วอมยิ้มหน้าแดง แล้วก็ยอมให้เขาจ่าย

พวกเขาดื่ม และคุยกันเรื่อยๆ แต่พวกเขายังไม่รู้จักชื่อของแต่ละคนเลย ฟิลรู้สึกว่าเธอเป็นผู้หญิงคนแรกๆในชีวิตของเขาที่คุยแล้วถูกปากขนาดนี้ หรือเป็นเพราะเขาเริ่มเมา นี่กินไปกี่แก้วแล้วนะ หนึ่ง สอง สาม… หกแก้วแล้วหรอ ให้ตายสิ เธอชอมิวส์ ชอบเล่นโซนิค เธอชอบอะไรหลายๆอย่างเหมือนๆกับเขาและแดน

หลายเวลาต่อมา ฟิลเริ่มรู้สึกหนักๆที่หัวแล้ว ตอนนี้เธอคนนั้นท่าทางจะเมาเต็มทีเพราะพูดกันอยู่ดีๆเธอก็ลงไปนอนฟุบกับโต๊ะเฉยๆ ฟิลคิดว่าคืนนี้น่าจะยาวแน่ๆ เขาน่าจะโทรบอกแดนอีกซักหน่อย แล้วเขาก็หยิบโทรศัพท์โทรไปหาแดนทันทีที่ยังมีสติอยู่

เสียงโทรศัพท์ของแดนดังจากผู้หญิงข้างๆฟิลเอง

เธอล้วงไปในกระเป๋าของเธอหาโทรศัพท์โดยยังไม่เงยหน้า แล้วกดรับสาย สิ่งแรกที่เธอพูดทำให้ฟิลชะงักไปครู่หนึ่ง

“แดน โฮเวลครับ”

หนุ่มเลสเตอร์ค่อยๆลดมือที่ถือโทรศัพท์ลง มืออีกข้างสะกิดผู้หญิงที่ยังไม่ได้สติ

“แดน?”

คนที่ถูกสะกิดเงยหน้าขึ้นมาพร้อมแก้มสีแดงและสีหน้าที่ไม่ได้สติเลยซักนิด เธอมองหน้าฟิลซักพักก่อนจะนึกออก เธอกดปิดมือถือเธอลงไป

“ฟิล…”

“เธอ… แดน?” ฟิลตีหน้าสงสัย

คำพูดที่หลุดออกมาจากปากแต่ละคนดูเหมือนคุยกันคนละภาษา พวกเขาจึงเงียบ รอเวลาสร่างเมาซักพัก ซึ่งฟิลอาการโอเคกว่าเธอเยอะมาก

“เอ่อ ฟิล”

หญิงสาวทักขึ้นมา เธอเริ่มได้สติแล้ว

“เธอเป็นอะไรกับแดน ทำไมต้องรับโทรศัพท์แล้วบอกว่าตัวเองคือแดน?” ฟิลไม่เกริ่นอะไรทั้งนั้น เขาอยากรู้ทุกอย่าง ไม่อยากจะสุภาพแล้วด้วย ให้ตายสิ เหล้ากินอารมณ์เขาไปหมดแล้ว

“ใจเย็นๆ ฟังนะ ฉันคือแดน ฉันอยากจะบอกนายนานแล้วแต่…”

“หมายความว่ายังไงเธอคือแดน แดนเป็นผู้ชาย ใช่ผู้หญิงแบบเธอที่ไหน!” เลสเตอร์แทรกพร้อมกระแทกเสียง

“ก็ฟังก่อนได้ไหมละ!” หญิงสาวทุบโต๊ะ ทำให้บาร์เทนเดอร์กระแอมเบาๆ แล้วชี้นิ้วสั่งเชิงไล่ทั้งสองคนออกไป ฟิลขมวดคิ้วใส่ทั้งสองคนแล้วเดินกระแทกออกไป โดยมีเธอตามไปติดๆ

“มีอะไรก็เล่ามา ถ้าฉันจับได้ว่าเธอโกหกนะ”

พวกเขาเดินออกจากร้านแล้วหยุดอยู่ในซอยมืดๆ ไฟข้างทางรีบหรี่มากจนทั้งคู่แทบจะมองหน้ากันไม่เห็น แต่แสงไฟจากหน้าต่างชั้นสองของคนอื่นทำให้มันดูไม่วังเวง

“… โอเค ฟังนะ เมื่อเดือนก่อน ตอนหกโมงเย็น ฉันรู้สึกว่าร่างกายมันโหวงเหวงแปลกๆ มันทรมาน แต่เมื่อนอนทรมานอยู่ในห้องคนเดียวได้ซักพัก ฉันก็กลายเป็นผู้หญิง และร่างฉันจะกลับเป็นผู้ชายแบบเดิมก็คือตอนเช้า” แดนอธิบาย ฟิลส่ายหน้าเบาๆพลางไม่เชื่อ ในแววตาของเขามีแต่ความโกรธ เพราะแอลกอฮอล์? หรือเขาโกรธจริงๆ?

“เธอโกหกไม่เนียน—“ ก่อนเขาจะจบประโยค หญิงสาวกระชากคอเสื้อของฟิลแล้วพลิกตัวให้กระแทกกับกำแพงด้านหลังแล้วประกบริมฝีปากเข้าไปทันที พร้อมแทรกลิ้นเข้ามาด้วยความเชี่ยวชาญ เพราะอาการเมาและตอนนี้อยู่กับผู้หญิงสวยๆคนนึงที่อ้างว่าเป็นแฟนหนุ่มของเขาเอง ฟิลจูบตอบแทบจะทันที ในกางเกงเขาบอกไว้แบบนั้น

วงแขนของหญิงสาวทั้งสองข้างโอบรอบคอของเลสเตอร์ ซึ่งมือของเขาเองก็โอบเอวของเธอไว้ ฟิลลากคนในอ้อมแขนลึกเข้าไปในซอย มันเป็นช่องว่างระหว่างตึก และเวลานี้ไม่น่าจะมีใครเดินผ่าน

เป็นที่ที่เหมาะจะเมคเอ้าท์สุดๆเลยใช่ไหมละ

ทั้งคู่ผละออกจากกัน เพียงแค่หายใจ ใบหน้าของพวกเขายังไม่ออกห่างจากกันมากนัก

“นี่แหละแดนของฉัน แล้วทำไมนายไม่บอกฉันก่อนละ? รู้ไหมว่าไม่มีเซ็กซ์ก่อนนอนมาเดือนกว่ามันทรมานแค่ไหน” ฟิลยิ้มด้วยความกระหายในความมืด

“ฉันคิดว่ามันยังไม่ถึงเวลาฉันเลย—“ แดนถูกตัดออกจากฟิลแบบเดิม

พวกเขาจูบกันอีกรอบ แขนของฝ่ายชายล้วงเข้าไปในสาบเสื้อของฝ่ายหญิง พลางพยายามปลดสายบราของเธอ

แดนชะงัก เขาพยายามดิ้นหนี “ดะ เดี๋ยว..” แต่อีกฝ่ายยังคงละเลงจูบต่อไป “ฟิล!” แดนผลักริมฝีปากอีกฝ่ายออกจากตัวเองสำเร็จ ฝ่ายที่ถูกผลักออกมองฝ่ายหญิงอย่างงงๆ

“ฉันไม่ให้นายเอาฉันตรงนี้แน่ๆ”

ฟิลยิ้มที่มุมปาก “งั้นก็กลับบ้านกันเถอะ”

เกือบสิบนาทีต่อมา พวกเขาโดดขึ้นแท็กซี่แล้วมุ่งหน้ากลับบ้าน ทันทีที่เปิดประตูห้องสำเร็จ ฟิลประกบจูบเข้าไปอีกครั้งพร้อมอุ้มแดนเข้าไปที่ห้องนอนของเขาเอง แล้วคร่อมเธอไว้ แดนจูบตอบอย่างหนัก พยายามดึงอีกฝ่ายเข้ามาใกล้ๆเมื่อฝ่ามือที่ซนของคนข้างบนเริ่มปลดเสื้อผ้าแต่ละชิ้นของเธอออก ทำให้คนผมสีน้ำตาลเข้มครางเบาๆในจูบ กระโปรงของเธอหลุดออกไปแล้ว ตามไปด้วยถุงเท้ายาว เมื่อคิดว่าเธอควรจะทำอะไรซักอย่างบ้าง แดนค่อยๆปลดกระดุมเสื้อของฟิลโดยที่ริมฝีปากยังคงสัมผัสกันอยู่ แล้วกระชากมันออกไปด้านหลัง ฟิลผละออกจากจูบเบาๆแล้วสะบัดเสื้อของเขาออกไปจากแขน

“นายไม่รู้หรอกว่าฉันรอเวลานี้มานานแค่ไหน ถึงแม้นายจะยังเป็นผู้หญิงอยู่ก็ตาม” คนผมสีดำกดริมฝีปากลงมาขบเม้มซอกคอขาว แดนหลุดครางออกมาเสียงดัง มือของแต่ละคนคอยปลดเสื้อผ้าชิ้นที่เหลือออก กางเกงของฟิลถูกเจ้าของเตะหลุดไปแล้ว เหลือเพียงฝ่ายหญิงที่ถูกถอดไปแค่กระโปรงและถุงเท้า ฝ่ายชายผละออกจากจูบ พลางมองไปที่แดนในดวงตา

“ทำไมหรอฟิล หยุดทำไม”

“เอ่อ นาย เป็นผู้หญิงนะ ฉันไม่กล้า ฉันไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงด้วยซ้ำ” อารมณ์ของฟิลเริ่มกลับมาแล้ว เขาสร่างเมาลงแล้ว

แดนใช้มือลูบแก้มของอีกฝ่ายเบาๆพร้อมลุกขึ้นนั่งเมื่อฟิลขยับตัวออกห่างๆ “เฮ้ๆ ไม่เป็นไรหน่า นี่ก็จะเป็นครั้งแรกของนายไง”

“นายจะไม่เจ็บหรอ”

“มันก็ไม่ต่างจากตอนเป็นผู้ชายเท่าไรหรอก”

“แต่…”

“อย่าแต่ ฉันจัดการอะไรของฉันอยู่เกือบทุกคืนหน่า”

ฟิลเงยหน้า “หมายความว่ายังไงจัดการอะไรของนาย”

แดนตีแขนฟิลเบาๆ “นายก็รู้”

ทั้งคู่ก้มหน้าเขิน

“นี่ฟิล”

“?”

“ลองจับฉันดูสิ” แดนจับมือของฟิลพร้อมทาบมันลงที่หน้าอกข้างนึงของเธอ อีกฝ่ายสะดุ้งเล็กน้อย แต่ฝ่ายที่สะดุ้งมากกว่าคือฝ่ายหญิง “ฉะ ฉันไม่เป็นไร ลองเล่นกับมันดู” เมื่อถูกอนุญาต เจ้าของตาสีฟ้าใสเลื่อนมือไปโอบหลังพร้อมแขนอีกข้างที่ทำเหมือนกันแล้วซบหน้าของเขาลงมาที่กลางหน้าอกของฝ่ายหญิง แดนอึ้งไปเล็กน้อยแต่ก็กอดตอบแล้วลูบผมคนรักเบาๆ

“เป็นอะไรไปหรอที่รัก”

“เปล่า ขอกอดหน่อย” ฟิลพูดอู้อี้อยู่ในหน้าอก

แดนแอบหน้าแดง ปกติไม่เคยไม่เคยมีใครซบหน้าอก ‘ที่ใหญ่ออกมา’ แบบนี้ “งั้นก็ไม่ต่อแล้วหรอ”

“ไม่จำเป็นแล้ว ไว้วันอื่นก็ได้” ฟิลกระชับกอด ซึมซัมกลิ่นตัวแบบผู้หญิงเข้าไปให้มากที่สุด

อืม แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน


มาแก้ไขจ้า ; _ ; / เพราะตอนนั้นแต่งอย่างมั่วเลย

ตัดอารมณ์สมัทไหม 55555555555555555555 เราตั้งใจ *หัวเราะแรงใส่*

*มายก็อดตั้งเกือบสี่พันคำ*

ชุดของแดนตอนเป็นสาวเราวางแพลนไว้แนวๆนี้
cr. wicked clothes

S__4546562

แล้วก็……เราเจอฟีตัสแดนตอนเป็นสาวแล้ววววว

S__4546563

//ถุยดังๆให้เวนเดซวินดี้

ไว้เจอกันฟิคหน้า ฮ่าฮ่าฮ่า /เริ่มดองฟิคเก่า

บายน์

Advertisements

2 thoughts on “Dan & Phil : Hello Mrs. (version 2) [Phanfiction]

  1. พล็อตแปลกดี แต่เราขอตินิดนึงเรื่องการใช้ภาษา ที่อาจจะต้องใช้ส่วนขยายตัวละครมากขึ้น หรือขยายว่าทำไมตัวละครถึงทำแบบนั้น และการเรียงทามไลน์เหตุการณ์ยังงงๆอยู่บ้าง แต่ยังไงก็จะรอเรื่องต่อๆไปนะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s