Dan & Phil : Hello Mrs. (version 1) [Phanfiction]

HELLO MRS.

Genre : Fluff / Pre-smut
Rating : PG-15
Pairing :Phil Lester & Dan Howell
Prompt ผ้าอนามัยเป็นสิ่งที่ผู้ชายเขาใช้กันที่ไหนล่ะ?


“แดน”

ฟิลเดินไปรอบห้องพัก พยายามหารูมเมทอีกคน ขานตอบก็ดีนะถ้าได้ยินเสียงก็ เขาไปหยุดที่ออฟฟิศของห้อง แล้วก็พบกับเขาคนนั้นอย่างที่คิดไว้

ตาสีน้ำตาลช็อกโกแลตทั้งสองคู่ผละออกมาจากคอมพิวเตอร์จอใหญ่ด้วยอารมณ์ที่บูดบึ้ง สังเกตจากที่จอ แดนกำลังเล่นเกม FPS อย่างเมามันส์แต่ถูกขัดจังหวะไว้ก่อน เขาสะบัดเฮดโฟนอันใหญ่ออกแล้วมองคนที่เข้ามาใหม่เหมือนจะหาเรื่อง ฟิลจึงรีบถามอะไรให้เสร็จสรรพ

“เอ่อ พอดีฉันจะออกไปซื้อของ นายจะเอาอะไรหรือเปล่า”

“ไม่เอาขอบใจ”

แดนตอบปัดๆแล้วกลับไปสนใจจอคอมพิวเตอร์ด้านหลังต่อ แต่เขาก็ต้องกดหยุดและตะโกนเรียกคนที่กำลังจะเดินออกไป

“เดี๋ยวฟิล”

“หาๆ” ฟิลหันหลังกลับแทบจะทันที

“นายช่วยซื้อเอ่อ…” แดนหลบสายตาคนที่กำลังสนทนาด้วยแล้วแก้มของเขาก็เริ่มแดงขึ้น

“อะไรแดน ฝนจะตกแล้วนะ”

“… นายซื้อผ้าอนามัยติดมาให้หน่อยได้ไหม”

ฟิลเงียบไปกับคำตอบ เขาขมวดคิ้วแต่แอบยิ้มสงสัย เอาไปทำวิดิโอสินะ เขาตอบตกลงให้แดนแล้วเดินออกจากห้องไป เมื่ออีกคนเดินออกจากห้องไป แดนถอนหายใจออกมายาวๆแล้วกลับไปเล่นอะไรของเขาต่อ

ที่ซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้ๆ

ฟิลซื้อหมดทุกอย่างแล้ว ยกเว้นสิ่งที่แฟนหนุ่มของเขาขอมา มันจะดูไม่แปลกไปหน่อยหรือไงที่ผู้ชายอย่างเขาจะซื้อผ้าอนามัย ‘ของผู้หญิง’ น่ะ ต้องทำตัวให้กลมกลืน เขาหยิบแหวนสีทองเรียบๆออกมาใส่นิ้วนางข้างซ้าย ก่อนจะเดินไปหยิบผ้าอนามัยโดยไม่คิดอะไรทั้งนั้นแล้วเดินไปจ่ายเงิน

เมื่อจ่ายเงิน แคชเชียร์ตกใจเล็กน้อยที่มีผ้าอนามัยโผล่มา แต่พอเขาสะดุดกับแหวนบนมือของลูกค้าเขาจึงทำตัวปกติตามเดิน แต่ฟิลนี่สิไม่ปกติ เขาแทบเอาหน้าซุกเคาท์เตอร์ตรงนั้นหนีหลบโลกไปเลย

ทางกลับบ้าน เขากลับโดยแท็กซี่ เพราะของมันเยอะเหลือเกิน

“แหวนสวยดีนะคุณ”

คนขับแท็กซี่ทักระหว่างที่ฟิลกำลังปล่อยให้จิตใจลอยไปตามถนนและผู้คน แต่เขาก็ต้องกลับมาสู่ความจริง

“ครับ?”

“ผมบอกว่า แหวนของคุณสวยดี เป็นแหวนแต่งงานที่ดูเรียบๆ ผมชอบนะ แฟนของคุณชอบหรือเปล่า”

“เอ่อ เธอบอกว่ามันเรียบเกินไปน่ะครับ แต่ผมก็ชอบเรียบๆแบบคุณเหมือนกัน แหวนคู่ไม่จำเป็นจะต้องมีสีสันเยอะแยะหรอกเนอะ”

พวกเขาคุยแลกเปลี่ยนความคิดกันนิดหน่อย ให้ตายสิ เขาคิดว่าแหวนนี้คือแหวนแต่งงานจริงๆหรือ ฟิลคิดพลางแว้บหน้าแดงขึ้นมาแต่ก็สะบัดความคิดออก เมื่อถึงห้อง เขาแบกของแล้วเดินเข้าห้องไป

“ได้ผ้าอนามัยให้แล้วครับคุณนายโฮเวล”

ฟิลวางของทุกอย่างลงบนเคาท์เตอร์ห้องครัวพลางตะโกนเรียกเพื่อนอีกคน แดนเดินออกมาจากออฟฟิศตามเสียงเรียก เขาเดินก้มงุดๆ ค้นหาของที่ต้องการแล้วเดินกลับไปเก็บที่ห้อง แต่สายตาของเขาก็สะดุดที่มือซ้ายของอีกคน

“แหวนนั่น ใช่…?”

“ใช่แล้วแดน”

แดนขมวดคิ้ว เขาล้วงมือเข้ากระเป๋ากางเกงของเขาหยิบแหวนที่หน้าตาเหมือนกันออกมา

“ฉันนึกว่านายบอกว่าจะไม่ใส่แหวนนี่ในที่สาธารณะซะอีก” แดนสวมมันเข้าที่นิ้วนางข้างซ้ายของตัวเอง

“ถ้าไม่ใส่เขาก็นึกว่าฉันเป็นพวกโรคจิตไปซื้อผ้าอนามัยสิ ดูเป็นพ่อไหมละ” ฟิลยิ้มแล้วโอบเอวคนข้างหน้าให้เข้าใกล้ ก่อนทั้งคู่จะวางหน้าผากชนกันเบาๆ

“ฉันซื้อแหวนคู่นี่ให้นายมาเป็นปีแล้วใช่ไหม? ต้องเอามาใส่ให้บ่อยอีกซักหน่อยแล้ว” แดนหัวเราะแล้วประทับจูบให้อีกคนเบาๆ ฟิลหัวเราะอยู่ในจูบแล้วต่างคนต่างผละออก เป็นจูบหวานๆที่สั้นๆ

ประวัติของเจ้าแหวนคู่นี้ ไม่มีอะไรมาก ไม่ใช่แหวนแต่งงาน ไม่ใช่แหวนหมั้น ไม่ใช่แหวนสัญญาของคนรัก ก็แค่แหวนคู่ ที่ฟิทพอดีกับนิ้วนางของแต่ละคน มันเกือบจะเป็นแหวนคู่รัก แต่พวกเขาตัดสินใจให้ความสัมพันธ์ระหว่างกันในตอนนี้อย่าเพิ่งใส่สถานะอะไรให้มากมายจะปลอดภัยต่ออินเทอร์เน็ตมากกว่า และแน่นอน พวกเขาจูบกันเป็นประจำอยู่แล้ว แต่ไม่ใช่ที่สาธารณะเท่านั้น

แดนเดินเอาผ้าอนามัยห่อนั้นไปเก็บ เขาแอบโล่งที่ฟิลไม่ถามถึงว่าทำไมต้องซื้อเจ้านี่มา มันเป็นความลับสุดยอดที่เขาไม่พร้อมจะให้ใครรู้ อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้

มื้อเย็น พวกเขากินอาหารแช่แข็งง่ายๆ ช่วยกันล้างจานทำความสะอาดห้องครัวที่ไม่ได้ทำมานานเป็นเวลาเกือบชั่วโมง สุดท้ายพวกเขาลงเอยการพักเหนื่อยด้วยวอร์มคัดเดิล และอเมริกันเฮฮเรอร์สตอรี่ที่ฉายอยู่ในทีวีช่วงเวลานี้ หน้าต่างที่เปิดทิ้งไว้ให้ทำให้อากศในห้องเริ่มเย็นขึ้นจนพวกเขาต้องหยิบผ้าห่มหนาผืนใหญ่มาแบ่งกันห่มคนละครึ่ง แต่เพื่อให้อุ่นขึ้น แดนโอบแขนไปรอบเอวแล้วเอาหน้าซบลงที่บ่าของอีกฝ่าย ฟิลเองก็วาดแขนไปโอบไหล่คนที่เด็กกว่าไว้ ในบางฉากที่มีอะไรน่ากลัว ฟิลจะก้มหน้าหลบฉากนั้นที่ศีรษะของแดนที่พักอยู่บนบ่าเขา และแดนก็หัวเราะทุกทีและเมื่อฉากนั้นจบแดนก็เรียกให้ฟิลกลับขึ้นมา ต่อมา พวกเขาเลือกดูโซลอีทเตอร์ต่อ แต่ดูได้ครึ่งเรื่องแดนก็ขอตัวกลับห้องนอนซะก่อน ฟิลตัดสินใจดูตอนนั้นต่อให้จบแล้วปิดไฟกลับเข้าห้องนอนของตัวเอง

01.34AM.

นี่เกือบตีสองแล้ว แต่ฟิลยังไม่หลับ หมายถึง เขาปิดไฟแล้ว แต่ไม่หลับเท่านั้น มีเรื่องอะไรให้คิดเยอะแยะมากมาย เขาอาจจะต้องการนมอุ่นๆซักแก้วก่อนเข้านอน แต่ขี้เกียจจังเลยเนี่ย ฟิลคลุมโปงแล้วหดตัวอยู่ในผ้าห่ม

เสียงเปิดไฟจากข้างนอกดังกริ้กทำให้ฟิลเปิดผ้าห่มออก แดนยังไม่นอนหรอ?

เขาเดินออกไปข้างนอก ไม่มีวีแว่วของแดน แล้วก็มีเสียงดังออกมาจากห้องครัว เขาเดินเข้าไปเงียบๆ พร้อมจะเล่นจ๊ะเอ๋กับอีกฝ่าย

ฟิลซ่อนอยู่ข้างหลังประตูกระจกของห้องครัว เขาชะเง้อมองว่าแดนหันมาทางนี้หรือไม่ แต่ก็ต้องสะดุดกับสิ่งเห็น

สิ่งที่เขาเห็น มันคือแผ่นหลังของคน ที่มีผมยาวสีน้ำตาลปรกลงมาถึงหลางหลัง ไล่แคบนั่น เธอไม่ได้ใส่เสื้อ เธอมีแต่กางเกงวอร์มสีเขียวลายรก ‘ของแดน’ เธอกำลังชงอะไรซักอย่าง ผมสีน้ำตาลที่เหมือนกับของแดนมากเกินไปทำให้ฟิลต้องเปิดประตูแก้วเดินเข้าไปช้าๆ

อีกฝ่ายสะดุ้งกับการเข้ามาของฟิล เธอหันหลังมาแทบจะทันทีกับดวงตากลมโตสีน้ำตาลช็อกโกแลตอันคุ้นเคย และ… หน้าอกคัพซีที่ไม่ได้ปกปิดด้วยอะไรเลย

“โอ๊ะให้ตายเถอะ” ฟิลเอามือยกขึ้นปิดตาเป็นรีแอคชั่นปกติของผู้ชาย เธอคนนั้นยกมือขึ้นปิดส่วนต้องห้ามของเธอขึ้นเหมือนกัน

“ขะ ขอโทษทีนะฟิล” เสียงของเธอนุ่มและช่างดูสวยงาม ฟิลแอบหน้าแดงขึ้นมาบ้าง แปลกจังเขาว่าเขาไม่คิดจะสนใจผู้หญิงอีกแล้ว แต่เธอคนนี้ทำให้ฟิลหวั่นไหวขึ้นมาทั้งๆที่แทบจะไม่รู้จัก อาจจะเป็นเพราะหลายอย่างในเธอที่เหมือนคนรักปัจจุบันของเขาก็เป็นได้

“ธะ เธอเป็นใครน่ะ” ฟิลถามโดยที่มือยังปิดตาอยู่

“ความแตกซะแล้วสิ ไม่เป็นไรนะฟิล เอามือออกเถอะ” เธอเดินเข้ามาใกล้ๆ แล้วจับมือของฟิล เขาตกใจเล็กน้อย และมือของเขาก็ถูกเอาออกจากใบหน้าของเขา สิ่งแรกที่เขาเห็นคือใบหน้าของอีกฝ่าย เธอกำลังยิ้มมาให้เขา ดวงตาสีช็อกโกแลตคู่นั้น ลักยิ้มที่ดูกี่ทีก็ช่างสดใส และผมสีน้ำตาลเข้มที่เขาชื่นชอบ

“เธอ…” มือของฟิลยกขึ้นมาลูบไล้แก้มของอีกฝ่ายด้วยความเผลอตัว เธอหลับตารับ เอียงคอเล็กน้อยแล้วเอามือขึ้นมาสัมผัสมืออีกคน พร้อมกับครางเล็กน้อย

“คือนะ… ฟิล ฉันจะบอกนายนานแล้ว แต่ฉันก็ไม่กล้าบอกซักที” เธอหยิบมือของอีกฝ่ายออกจากตัวเพื่อให้ได้ทำการสื่อสาร

“…”

“มันเป็นแบบนี้มาได้เกือบอาทิตย์แล้วละฟิล นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันต้องกลับห้องก่อนดึกทุกๆวัน ร่างกายของฉันจะเป็นแบบนี้ช่วงเกือบสี่ทุ่ม ฉันขอโทษที่ฉันไม่ได้บอกนาย” แดนก้มหน้าหนี ความสูงของเขาลดลงจากตอนปกติลงไปบ้างทำให้แลดูกลายเป็นเด็กผู้หญิงที่ต้องการความดูแลสุดๆ

“ไม่เป็นไร” ฟิลช้อนคางของผู้หญิงตรงหน้าขึ้นแล้วยิ้ม “ขอแค่อย่าหายไปก็พอ”

แดนยิ้มตอบ พวกเขาหลับตาแล้วค่อยๆเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ๆจนริมฝีปากสัมผัสกัน ครั้งนี้แดนเป็นฝ่ายต้องเขย่ง ตอนนี้ฟิลสูงกว่าซะแล้ว ซึ่งมันโรแมนติคมากๆ

ฟิลโอบรอบเอวของอีกฝ่าย แดนก็ใช้มือกดคอของอีกฝ่ายทั้งสองข้างไม่ให้หนีออก หน้าอกของผู้หญิงร่างบางสัมผัสกับแผ่นอกเรียบของฟิล ทำให้เขาอยากจะจับเธอโยนเข้าห้องนอนซะเดี๋ยวนี้ เมื่อใช้เวลานานเกินไป พวกเขาผละออกช้าๆพร้อมหอบรับอากาศหายใจเสียงดัง

“ตื่นเต้นจัง ฉันไม่ได้จูบผู้หญิงมานานแล้วนี่นะ” ฟิลยิ้ม แดนตบเขาที่ต้นแขนเบาๆ

“ไอ้บ้า ลึกๆแล้วฉันก็ยังเป็นผู้ชายอยู่นะ”

“เป็นผู้ชายที่นมใหญ่เหลือเกิน” ฟิลเหลือบลงไปมองหน้าอกคัพซีนั่น แดนหน้าแดงขึ้นมา

“ฉันก็ไม่ค่อยชินกับของพวกนี้เหมือนกัน” แดนใช้มือทั้ง 2 ข้างกำมัน ทำให้ฟิลได้อารมณ์ขึ้นมานิดๆ เขากัดปากตัวเอง และแดนแอบเห็นมัน

“นายอยากจะทำความรู้จักกับพวกมันเพิ่มไหมละ?” แดนยิ้มยั่ว ฟิลแทบจะประกบปากทับในทันทีแล้วพวกเขาก็มุ่งหน้าเข้าไปยังห้องนอนที่ใกล้ที่สุด

เช้าวันต่อมา

ฟิลตื่นก่อน เขาไม่ได้ใส่อะไร เหมือนคนในอ้อมกอดตอนนี้ เธอไม่ใช่ผู้หญิงอีกแล้ว เธอกลับมาเป็นแดนผู้น่ารักของเขาแบบเดิม ฟิลจูบคนที่ยังไม่ตื่นที่ใบหู แต่เหมือนทำแบบนั้นจะเป็นการปลุกอีกฝ่ายซะเอง

แดนเริ่มขยับตัว ทำให้ฟิลต้องปล่อยเขาออกจากอ้อมกอด พวกเขาหันหน้าเข้าหากัน แดนขยี้ตาเมื่อรู้สึกว่าตัวเองยังตื่นไม่เต็มที่

“ฉันกลับมาเป็นผู้ชายแล้วนะ”

“ยังน่ารักเหมือนเดิมนั่นแหละ” ฟิลจูบลงไปที่หน้าผากของอีกฝ่าย

“เมื่อคืนเรามีเซ็กซ์กันจริงๆใช่ไหม?”

“ใช่ มันออกจะ ตื่นเต้นดี ฉันไม่ได้มีเซ็กซ์กับผู้หญิงมาตั้งนานละ”

“ฉันคงไม่ได้รับความรู้สึกนั้นหรอกมั้ง มีแต่ รู้สึกว่าสวยแบบนี้” แดนหัวเราะ

“เอาจริงๆนะ ฉันว่านั่นเป็นเซ็กซ์ที่ดีที่สุดในชีวิตของฉันเลย”

“ดีกว่าตอนที่ฉันเป็นผู้ชายหรือไง งอนนะ”

“โถ่ๆๆ มันก็ดีเหมือนกัน แต่ตอนนายสวยมันก็เยี่ยมไปเลย” ฟิลหยิกแก้มของอีกฝ่ายเบาๆ

“หึๆ หลังจากนี้ถ้าจะมีเซ็ก์ช่วงดึกก็คงต้องฝากคุณนายโฮเวลแล้วละ”

“เฮ้ ฉันก็ยังคิดถึงนายโฮเวลอยู่นะ” ฟิลทำหน้ามู่ลง

“นี่สิค่อยน่ารักหน่อย เช้านี้รอบนึงไหมละ?” แดนยิ้มอย่างร้ายที่มุมปากอย่างที่เขาชอบทำ

“ได้รับอนุญาตขนาดนี้จะไม่เอาได้ยังไงละ”


จบเว้ย 55555555555555555555555

พล็อทแนวที่แดนเป็นผู้หญิงเรามี 2 พล็อท อันนี้แบบแรก เดี๋ยวแบบที่สองจะตามมาทีหลัง เตรียมตัวรับสมัทได้เยย @_@ เอาจริงๆนะแต่งสมัทไม่เป็น

*พยายามไม่บ่นตอนท้ายให้ยาว*

คนติ่งแถวนี้ไม่เยอะแต่เราก็จะแต่ง เพื่อขยาย phandom นี้มากขึ้นไปอีกค่ะ

btw รูปหัวฟิคนี่เป็นอินสไปเรชั่นของฟิคเรื่องนี้แจ๊ะ มันนั่ลลั้คหยเำ้เรฟยหเยฟามากมาย ////-////

พิมผิดยังไงขออภัยนี่หิวข้าวมาก55555555555

บายน์

Advertisements

2 thoughts on “Dan & Phil : Hello Mrs. (version 1) [Phanfiction]

  1. เราไม่รู้จักคู่นี้เลย แต่มาอ่านเพราะสะดุดกับคำว่า ผ้าอนามัย.ถถถถถ อ่านแล้วตลกค่ะ ฟิคน่ารักน่าหยิกมาก โฮ ยังคงรออ่านตอนต่อไปนะคะ<3

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s