Dan & Phil : Happy Birthday Phillip! [Phanfiction]

HAPPY BIRTHDAY PHILLIP!

Genre : Fluff
Rating : PG-13
Pairing : Dan Howell & Phil Lester
Prompt วันเกิดที่ 28 ของฟิลเลสเตอร์มักจะไม่ธรรมดา

bFYRsGsS5B


‘happy birthday Phil!’

แดนโฮเวล ผู้ติดอินเทอร์เน็ต กำลังนั่งไล่ดูแฮชแท๊กสุขสันต์วันเกิดรูมเมทของเขา ฟิลเลสเตอร์หรือรู้จักกันในนามอเมซิ่งฟิล บางประเทศบนโลกเข้าสู่วันที่ 30 มกราคม วันเกิดของฟิลแล้ว แต่ที่อังกฤษที่อยู่ของพวกเขานั้นยังไม่ถึง และฝ่ายเจ้าของวันเกิดก็หลับไปแล้วซะนี่ แดนตัดสินใจจะทำอะไรเซอร์ไพรสเพื่อนซี้คนโปรดนี่ซักหน่อย หวังว่า phandom ผู้บ้าคลั่งจะไม่ทำสงครามจิตกันเองนะ

แล้วจะทำอะไรดี? แพรงค์? นัดเพื่อนหลายๆคนมารวมตัวกันเซอร์ไพรส? โดดออกมาจากเค้ก? หรือทำเหตุการณ์ชวนจิ้นต่อหน้ากล้องแบบเนียนๆ?

(A/N : อยากได้ทุกอันเลยค่ะแดนทำไมไม่อะไรมาให้จิ้นฟินกระจายบ้าง ฟฟฟฟ)

เขาตัดสินใจเลือกทำแพรงค์

มีแพรงค์หลายอย่างตีกันไปตีกันมาในหัวของหนุ่มโฮเวล ฟิลเป็นผู้ชายที่แกล้งทีไรก็สนุก เพราะงั้นถ้าจะให้เลือกแกล้งซักอย่างสองอย่างมันคงไม่พอ จะแกล้งกันถี่ๆก็ใจร้ายไปหรือเปล่า

ช่างมัน

ช่วงเช้าวันต่อมา แดนตื่นตั้งแต่ช่วงเจ็ดโมงเช้า ถือเป็นการทรมานตัวเองมากเพราะเมื่อคืนเขานอนเกือบตีสาม เอาเวลาไปวางแผนแพรงค์หมด ปกติฟิลจะตื่นช่วงสิบโมงเพราะงั้นแกล้งได้สบายแน่ๆในช่วงเจ็ดโมงเช้า นอกจากเขาจะขยันตื่นเช้าในวันเกิดตัวเอง

จากความช่วยเหลือของเพื่อนต่างประเทศ แดนตัดสินใจจะใส่หน้ากากโรเบิร์ตแพททินสันไปนอนข้างๆฟิลที่หลับสนิท ค่อยๆจักจี้จนฟิลตื่นหันมาจ๊ะเอ๋หน้ากากสยองๆในตอนเช้านี่ นี่ต้องเป้นแพรงค์ที่สนุกมากแน่ๆ

แดนค่อยๆเปิดประตูเข้าห้องนอนของฟิล โชคดีที่ไม่ได้ล็อกและฟิลเป็นคนนอนหลับลึก ถือว่าโชคเข้าข้างที่ฟิลนอนเบียดเข้าไปในมุมหนึ่งของเตียงทำให้มีพื้นที่ให้แดนนอนแทรกอีกฝั่งแล้วแทรกตัวเขาไปนอนข้างๆ เขารอจังหวะที่ฟิลหันมาหา ลมหายใจของฟิลแรง แปลว่าหลับสนิท อั้ก ใส่หน้ากากหายใจนี่ลำบากเอาเรื่องนะ นิ้วมือเรียวยาวของแดนเริ่มลูบไล้ไปตามช่วงเอวคนที่หลับสนิท ลงไปถึงขา ครั้งนี้เองที่ไล่ขึ้นไปถึงบ่า ฟิลเริ่มขยับตัว ทำหน้ามู่เหมือนไม่มีอะไรมาขัด เขาค่อยๆลืมตาแล้วพบกับหน้ากากโรเบิร์ต

“ว๊าก!” ฟิลเด้งตัวไปข้างหลังทำให้ชนกับโต๊ะ

“ฮ่าๆ” แดนถอดหน้ากากแล้วหัวเราะเสียงดังตามสไตล์ใส่คนขี้ตกใจ

“ฉันเกลียดนาย ทำอะไรเนี่ย” ร่างที่ตกเตียงพยุงตัวให้ขึ้นมานั่งบนเตียงใหม่แล้วหยิบแว่นมาใส่เพิ่มโฟกัสของบุคคลตรงหน้า

“สุขสันต์วันเกิด! ตกใจไหมฉันอยากแกล้งนายในช่วงเช้าวันเกิดแบบนี้เฉยๆ นายหายใจแรงมากเลยรู้เปล่า ฉันเกือบปลิว” แดนยังหัวเราะอยู่ แต่ฟิลไม่ เขาหันไปมองนาฬิกาแล้วอารมณ์เสียที่ถูกปลุกในช่วงเช้าแบบนี้

“ฉันเกลียดนาย”

“ไม่เอาน่าฟิลอย่างอนสิ” แดนปาหมอนที่อยู่ใกล้มือที่สุดใส่หน้าอีกฝ่าย

“คราวนี้ฉันเกลียดนายจริงๆด้วย” ฟิลยิ้มขึ้นที่มุมปากพลางปรับแว่นที่เบี้ยวจากหน้าเพราะถูกกระแทกแล้วปากหมอนกลับ เกิดเป็นสงครามตีหมอนไปซะงั้น พวกเขาตีกันไปตีกันมา จนต้องหนีออกมาแกล้งกันนอกห้องนอนที่กว้างกว่า ต่างคนต่างพากันหัวเราะ ไม่เกรงใจคนจากห้องอื่นที่ยังไม่ตื่นกัน ก็พวกเขามีความสุขในตอนนี้ แค่นั้นคงเพียงพอแล้ว

เพราะทั้งสองคนไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย แค่สามสี่นาทีผ่านไปพวกเขาก็เหนื่อยหอบกันแฮกๆ แดนอาสาเอาหมอนไปเก็บ ฟิลที่รักสะอาดเหลือเกินก็เดินไปอาบน้ำจากเหงื่อมากมายซะเลย ระหว่างรอ แดนเลือกจะไปนอนต่อ เขาง่วงมาก เหมือนไม่ได้นอนมาตลอดคืน เรื่องเหงื่อช่างมันไว้ก่อนตอนนี้ง่วง

เกือบชั่วโมงต่อมา

ฟิลไม่ได้เปิดทวิตเตอร์หรือโซเชียลเน็ตเวิร์คอะไรทั้งนั้น เขาไม่ได้เลือกที่จะดูคำอวยพรอะไรจากแฟนๆในเช้านี้ เขาคิดจะแก้แค้นแดน ที่หลับสนิทอยู่ แน่นอนว่าเขาไม่ใส่หน้ากากไปแกล้งให้ตกใจแบบที่แดนเคยแกล้งไว้แน่ๆ แต่ถ้าจะทำก็คงต้องรีบเดี๋ยวแดนก็คงจะตื่นแล้ว เขาตัดสินใจจะทำอะไรที่บ้าคลั่งขนาดไม่เคยมีใครแพรงค์เพื่อนตัวเองแบบนี้มาก่อน เขาไม่คิดจะอัดโมเม้นท์นี้ไว้ ไม่ใช่ว่าจะไม่อัดหรอก เขาลืมไปซะมากกว่า

ฟิลเดินย่องๆเข้าไปในห้องนอนของแดน ที่คลุมโปงซะหมด ให้ตายสิ แผนเสียหมด คนที่เข้ามานั่งชันเข่าอยู่ใกล้ๆคนที่นอนอยู่ มือค่อยๆเลื่อนเปิดผ้าห่มออกในช่วงหัว แดนหันไปอีกทางจากเขา ดี นี่จะเป็นอะไรที่โคตรบ้าคลั่งมาก ฟิลเลื่อนหน้าเขาไปใกล้แก้มใสๆของคนที่หลับ แล้วประทับจูบลงไปเบาๆ เขาผละออกอย่างไวเพราะไม่ถนัดและเขิน แต่อีกฝ่ายไม่รู้ตัว เขาต้องทำอีก แรงกว่านี้ด้วย เลสเตอร์หายใจถี่ๆ พยายามทำใจให้โล่ง อย่าร้องออกมา แล้วเด้งตัวเข้าไปจุ๊บแดนที่แก้มแรงๆจนอีกฝ่ายตื่น

“อะไรเนี่ย!” แดนเอามือจับแก้มที่ถูกลวนลามพลางลุกขึ้นนั่ง เปลือยท่อนบนอย่างเคย

เดี๋ยวแผนจะเสียไปมากกว่า ฟิลพยายามปั้นหน้าให้ดูยั่วมากที่สุด มันสยอง สำหรับเขาเอง แต่อีกฝ่ายจะคิดอย่างไรเขาไม่รู้

“อรุณสวัสดิ์แดน” ฟิลขยับตัวเข้าไปใกล้ๆคนที่ยังงงสถานการณ์ แดนเดาว่านี่คงเป็นแพรงค์ เป็นแพรงค์ที่สนุกใช้ได้เลยด้วย

“นายตื่นสาย…” ฟิลเอามือลูบไล้ที่แก้มข้างนึงของอีกฝ่าย ด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนดั่งไม่ใช่ตัวเขาเอง แดนรู้สึกบ้าคลั่งภายในกางเกงของเขา มันไม่ใช่อาการที่เขาควรจะมีให้เพื่อนผู้ชายที่อยู่ด้วยกันมาเกือบ 5 ปี

“แพรงค์นี้ ใช้ไม่ได้ได้ผลนะฟิลฉันรู้หมดแล้ว” แดนเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ๆอีกฝ่าย จับมือที่ว่างของคนตรงหน้าไว้ ฟิลเองก็เริ่มสนุกเหมือนนี่ไม่ใช่แพรงค์อีกต่อไปปล่อยให้แดนที่ดูเหมือนจะสนุกมากกว่าเป็นคนคุมเกม

“ฉันรู้” ฟิลไม่ได้พูดอะไรต่อ หน้าของพวกเขาใกล้กันจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจ เราควรจะจูบกันไหม? ความสัมพันธ์ระหว่างเราจะเป็นยังไงต่อไปนี้ถ้าเกิดเรื่องอะไรแบบนี้ขึ้นไป แต่ใครสน แดนช้อนคางของอีกฝ่ายแล้วประทับจูบลงไปเบาๆ เป็นช่วงเวลาสั้นๆที่กินใจไปหมดตั้งครึ่งนึง ริมฝีปากของฟิลนุ่มและหวานเกินไป เขาอยากได้เพิ่ม ฟิลหน้าแดงไปหมดยิ่งทำให้อยากรังแกมากเข้าไปอีก ก่อนจะได้ทำอะไรต่อ ฟิลเป็นคนประทับจูบเข้ามาอีกรอบ… แค่นี้ก็ควรจะพอ แต่จูบที่สองนี้กินเวลานานเกินไป

“ดะ แดน..” ฟิลครางเบาๆในจูบที่อีกฝ่ายไม่ยอมผละออก หนำซ้ำยังถูกรัดตัวไว้แน่น

สุดท้ายก็ต้องผละออกเพราะต่างคนต่างหมดลมหายใจ

“รสเหมือนมาร์ชเมโลว์ นายกินอะไรมาก่อนหน้านี้เนี่ย” แดนถามขึ้นมาพร้อมยิ้ม หน้าของพวกเขายังไม่ห่างไปไหน

“ก็มาร์ชเมโลว์ของนายไง” ฟิลหัวเราะ

“แย่มาก นายแย่งขนมของฉันอีกแล้ว” แดนทำหน้าบูดไปพลางกระแทกจูบเขาไปอีกรอบไม่รอให้อีกฝ่ายยินยอม ฟิลพยายามจะผลักออกในตอนแรกแต่แดนโอบแขนไว้ล้อมรอบตัวเองจึงเสียเปรียบ จากจูบที่รุนแรงในตอนแรก แดนปรับให้มันกลายเป็นจูบที่หวานจนอีกคนหลง แดนเลื่อนมือขึ้นไปกดหัวยุ่งๆของฟิลไม่ให้หนีไปไหน ฟิลค่อยๆขยับตัวขึ้นไปนั่งบนเตียงโดยไม่ผละออกจากจูบ พวกเขาอยู่ในท่าที่ล่อแหลมไปในทันทีที่แดนค่อนเอนตัวลงไปนอนโดยมีฟิลคร่อมอยู่ เมื่อเริ่มหมดลม พวกเขาค่อยๆเลื่อนหน้าออกจากจูบ

“ไม่ล่อแหลมไปหน่อยหรอโพสิชั่นนี้” ฟิลค่อยๆลุกออกไปนั่งในพื้นที่บนเตียงที่เหลือว่าง

“ล่อแหลมสิ ล่อแหลมมากๆ” แดนลุกขึ้นนั่งเพื่อจะเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้อีกฝ่ายได้ง่ายขึ้น เขาเลียริมฝีปากเบาๆพร้อมส่งสายตาแบบที่ไม่มีใครเคยพบให้ฟิล

“นี่ พอได้แล้ว วันนี้นายเอาไปพอแล้ว” ฟิลผลักหน้าอีกฝ่ายออก

“ใจร้าย ฉันจะให้ของขวัญวันเกิดนายซะหน่อย” แดนปรับสีหน้าให้เป็นปกติเมื่อมีคนออกจากเกม

“เอาอย่างอื่นสิ ไม่ใช่ ‘จูบ’” ฟิลค่อนข้างเน้นในคำสุดท้าย แดนหันขวับกลับมามองฟิล

“ทำไม นายอยากได้อะไรลึกกว่า ‘จูบ’ หรือไง”

ฟิลอมยิ้มแล้วหันหน้าไปทางอื่น โดยที่เขาไม่รู้ตัวว่าหน้าของแดงขึ้นมา แดนรู้ทันทีว่ามันคืออะไร

นายตายแน่ฟิลลิป เลสเตอร์


(A/N : ยังไม่จบดิ)

ช่วงเช้าไม่มีอะไรเกิดขึ้นมากไปกว่าเดิม แดนแค่แจกจูบต่อในส่วนอื่นๆของร่างกายฟิลแต่เขาผลักออกซะก่อน พวกเขาเลือกที่จะไปซื้อเค้กวันเกิด ที่จริงทำเองก็ได้ แต่ต่างคนต่างขี้เกียจ ฟิลอยากกินเค้กช็อกโกแลต แดนเลยพาไปเลือกเค้กเองที่ร้านซะเลย

“อันนี้น่ากินอะแดน อันนี้ได้ไหม” ฟิลชี้ไปยังเค้กอันนึงในตู้ เขาดูตื่นเต้นที่ได้มาเลือก เค้กแต่ละหน้าของร้านนี้ไม่ว่าเป็นรสอะไรก็น่ากินไปซะหมด

“นั่นมันเค้กตั้งสามชั้นนายจะบ้าหรอมีเราแค่ 2 คนที่กินนะ”

“ก็ได้ เรื่องมากนายเลือกเลย”

“ขอโทษครับพ่อคุณ เชิญเลือกเค้กได้ตามสบายเลยครับ” แดนประชดใส่แล้วหัวเราะ

สุดท้ายฟิลก็เลือกเค้กชิ้นเล็กๆตามที่แดนบอกไว้จริงๆ ตอนนี้เป็นช่วงเกือบเที่ยง พวกเขาเอาเค้กไปเก็บที่ห้องก่อนจะเลือกไปกินอาหารญี่ปุ่น ฟิลสั่งยากิโซบะ แดนเลือกปลาซาบะย่าง พวกเขากินกันไปหยอกล้อกันไป เมื่อเสร็จก็พากันเดินเล่นไปรอบเมือง วันนี้เมืองค่อนข้างคึกคักแบบไม่ทราบสาเหตุ พวกเขาเจอเหล่าแฟนๆจากยูทูบของเขาเองบ้างนิดหน่อย ฟิลซื้อขนมติดกลับบ้านมาบ้าง อากาศเริ่มหนาวขึ้นช่วงหลังๆนี้แดนจึงซื้อเสื้อหนาๆให้ฟิลเป็นของขวัญวันเกิด มีงานเฟสติวัลเล็กๆในตัวเมือง ฟิลดื้อดึงจะไปดูเพราะรู้ว่าแดนไม่ไปแน่ๆเขาอยากกลับไปมีโลกส่วนตัวอยู่ในทัมเบลอที่บ้าน สุดท้ายเขาก็ต้องไปเพียงเพราะจูบที่แก้มจากฝ่ายที่กำลังอ้อน เรื่องจูบจากฟิลนี่แดนแพ้จริงๆ เฟสติวัลที่ว่าเป็นเฟสติวัลเกี่ยวกับดนตรีในกลางแจ้ง ฟิลลากแดนให้เข้าไปโดดอยู่ท่ามกลางผู้คน เพราะมีเพลงของ Muse วงโปรดของแดนเท่านั้นแหละที่ดึงดูดให้เข้าไป งานเลิกในช่วงดึก แต่พอตกเย็นแดนก็ขอกลับก่อนเพราะเหมือนจะเมาผู้คน ฟิลจึงยอมกลับ ที่จริงเขายังไม่อยากกลับเลย

ขากลับพวกเขาต้องนั่งแท็กซี่เพราะอาการของแดนหนักเกินไปจะเดินไปขึ้นรถไฟใต้ดิน

แดนค่อยๆขยับตัวเอียงลงมานอนทับฟิลที่มองเหม่อออกไปนอกหน้าต่าง “แดนนายไหวไหมเนี่ย” ฟิลถามพลางเอามือจับหน้าผาก ตัวรุมๆ

“ขอนอนหน่อย ฉันปวดหัว” เสียงของแดนเริ่มอ่อนแรงลง แต่หนทางอีกยาวไกล ฟิลปล่อยให้แดนนอนไปอย่างนั้น แขนเขาเริ่มรู้สึกชา แต่อีกฝ่ายหลับไปแล้วเขาจึงไม่กล้าขัด ฟิลใช้มือลูบหัวของแดน เขารู้สึกว่ามันนุ่มเหลือเกิน จนกระทั่งถึงแฟลทของตน ฟิลจึงปลุกคนในอ้อมอก

“แดน ถึงแล้ว ขึ้นไปกินยาเถอะ”

แดนค่อยๆขยับตัวแล้วเดินออกจากแท็กซี่โดยมีฟิลพยุงแขนอยู่ข้างๆ จากที่ได้นอนไปเกือบครึ่งชั่วโมงในรถเขารู้สึกว่าอาการของเขาดีขึ้น กินยาแล้วนอนแปปนึงก็คงโอเคแล้ว

“นายกินข้าวเย็นก่อนไหมแล้วค่อยไปนอน” ฟิลถาม แดนเดินไปนอนที่โซฟาแล้วพยักหน้า แต่ฟิลเริ่มคิดว่าเพื่อนเขาควรไปนอนเลยซะมากกว่า

“นายกินยาแล้วไปนอนเถอะ เดี๋ยวกินข้าวแล้วมันจะหนักกว่านี้” แดนรับยาจากอีกคน กินเข้าไป เขาเดินไปหอมแก้มอีกคนโดยไม่พูดอะไรแล้วเดินเข้าไปนอนในห้อง

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

ฟิลจบลงที่การดูโซลอีทเตอร์ไปล่วงหน้าก่อนแดน เขาไม่มีอะไรทำ มีเพื่อนโทรมาบอกสุขสันต์วันเกิด และเขาเองก็บอกขอบคุณแฟนๆทุกคนที่อวยพรเขามาแล้ว

ตอนนี้ว่างมาก และแดนยังไม่ตื่น

ดูอะนิเมะคนเดียวไม่สนุกเลย โดยเฉพาะคนที่อยากดูด้วยกำลังไม่สบาย เขากินข้าวเย็นคนเดียว เมื่อไรแดนจะตื่นมานั่งคุยกัน ฟิลเริ่มรู้สึกร้อนที่ขอบตา เขาร้องไห้ เข่าทั้งสองข้างของเขาชันขึ้นมาก่อนจะโดนแขนสองข้างโอบรอบ ศีรษะของฟิลวางบนเข่าทั้งสองข้างนั้นพยายามไม่ให้ตัวเองร้องไห้ออกมาอีก

หลายชม.ต่อมาเป็นเวลาสี่ทุ่มเศษๆ

ฟิลหลับไปแล้ว เพราะไม่มีอะไร แต่แดนนั้นเพิ่งตื่น เขาดูเวลา อาการของเขาดีขึ้น เขาเดินออกไปข้างนอกเพราะรู้สึกหิวแต่ไม่พบใคร ข้างนอกปิดไฟ แดนเปิดไฟแค่ในห้องครัว นี่ก็ดึกแล้วเขาจึงตัดสินใจกินซีเรียลธรรมดาๆ เมื่อหันไปข้างๆตู้เย็นก็พบเค้กที่ซื้อมาเมื่อเช้า ไม่ได้แหว่งออกไปเลยซักนิด ให้ตายสิวันนี้วันเกิดฟิลแท้แต่ตัวเองดันไปนอนซมจนอดเป่าเค้ก แดนนายนี่มันโง่จริงๆเลย แดนตัดสินใจข้ามซีเรียลอาหารเย็นไป เขาค้นตู้หาเทียนและไฟแช็ก ค่อยๆปักมันลงไปตรงกลางเค้กชิ้นเล็กอันเดียว เขาจุดไฟแช็ก แล้วปิดไฟทั้งแฟลท ค่อยๆถือเค้กแล้วเดินไปยังห้องของฟิล

ไม่มีไฟลอดออกมาจากห้องนอนของฟิล โธ่เอ้ย หลับสนิทไปหรือยังเนี่ย ช่วยตื่นทีเถอะ มีแค่ไฟจากเทียนแบบนี้ก็น่ากลัวเหมือนกันนะ

แดนเคาะประตูห้องไป รอเสียงตอบจากคนข้างใน ข้างนอกเงียบมากจนเขาได้ยินเสียงผ้าห่มที่เสียดสีกันเหมือนฟิลขยับตัว

“ฟิล” แดนเรียกออกไป

“แดนหรอ แปปนึงนะ” อ่าโชคดีที่อย่างน้อยเขาก็ตอบกลับมา เพียงชั่วครู่ประตูก็ถูกเปิดออก

“Happy birthday to you. Happy birthday to you.”

แดนถือเค้กพลางร้องเพลงเมื่อประตูถูกเปิดออกจนสุด ฟิลเอามือปิดปากด้วยความตกใจ เขาคิดว่าคืนนี้คงไม่มีเป่าเค้กแน่ๆ แต่ก็มี ฝ่ายถือเค้กค่อยเดินเข้ามาในห้อง

“Happy birthday to Phil.” เมื่อร้องจบ ฟิลอธิษฐานในใจแล้วเป่าจนเทียนดับ คราวนี้ทั้งห้องมืดไปหมด

“เปิดไฟได้ไหมฉันกลัว” แดนร้องขึ้นมา

“ไม่เปิด” ฟิลที่สายตาชินกับที่มืดก่อนหยิบเค้กไปวางบนตู้ใกล้ๆ เขาเอามือทั้งสองข้างจับแก้มทั้งสองของแดนที่งงสภาพไว้

“ไม่มีผีหรอก ฉันอยู่นี่ทั้งคน”

“เพราะมีนายไงฉันถึงกลัว” แดนตอบ ฟิลหัวเราะเบาๆแล้วประทับจูบลงไป แดนตกใจในตอนแรกแต่ก็จูบตอบ ทั้งมือแขนละขาของแต่ละคนพันกันไปรอบๆตัวของอีกฝ่าย ทำให้จูบนี่ร้อนแรงขึ้นไปแบบไม่มีสาเหตุ ยิ่งเป็นจูบในที่มืดแล้วต่างคนต่างมองไม่เห็นกันแล้วยิ่งโรแมนติคไปใหญ่

“ฉันชักจะชอบที่มืดแล้วสิ พอมีจูบจากนายเนี่ย” แดนเอาหัวพักลงไปที่บ่าคนที่เตี้ยกว่า

“เอาอีกไหม”

“พอเลย เปิดไฟ จะกินเค้กแล้ว” แดนดิ้นออก แต่ฟิลแอบยื่นหน้าไปจูบเบาๆที่คอ ทำให้อีกคนขนลุกขึ้นมา

“ฟิล!” แดนดิ้นออกแรงขึ้น แต่จูบที่คอที่มาอย่างต่อเนื่องทำให้เขาอ่อนแรงไป อย่างที่ใครๆก็รู้เขาไม่ชอบให้ใครมาสัมผัสคอ ยกเว้นจูบที่คออย่างนึงละมั้ง เขาโคตรชอบเลย

“ฟิล พอได้แล้ว อย่าให้อารมณ์ฉันมันเลยเถิดไปกว่านี้” แดนครางเบาๆระหว่างที่พูด ฟิลหยุดตามที่เขาสั่ง นั่นเพราะอยากกินเค้กใจจะขาด

“ฉันไปกินเค้กแทนก็ได้ถ้าฉันจะกินนายไม่ได้” ฟิลผละออกแล้วไปเปิดไฟ

“ค่อยสว่างหน่อย เอาเค้กมาแบ่งกัน” ฟิลยื่นเค้กให้แดน เขาลืมหยิบช้อนมาจากห้องครัว แต่ไม่เป็นไร ใช้มือกินเลยก็ได้เพราะกินกันแค่ 2 คน

พวกเขาแอบมีแกล้งกันเล็กน้อยเพราะแดนเอาครีมไปแปะจมูกของฟิล  แต่พอเค้กหมดปาร์ตี้ของพวกเขาก็ต้องจบลงตาม ตอนน้พวกกำลังแปรงฟันและเตรียมตัวนอน

“วันนี้วันเกิดนายฉันนอนกับนายได้ไหม” แดนถามระหว่างที่ฟองเต็มปาก

“เอาสิ เอาหมอนมาด้วยละ” ฟิลบ้วนปากทิ้ง

หลายนาทีต่อมาตอนนี้พวกเขาสองคนนอนอยู่ในเตียงเดียวกัน ไม่ได้มีอะไรกันทั้งนั้นนะ และตอนนี้ก็ปิดไฟแล้วแต่ต่างคนต่างก็ยังไม่หลับ

“นายหลับยัง” แดนถามขึ้น

“ยังอะ” ฟิลตอบแทบจะทันที

“มันแปลกนะ ทั้งๆที่เราอยู่บนเตียงขนาดนี้เราน่าจะแบบมีจูบกันบ้างเหมือนตอนนั้น”

“อืม ฉันก็ว่าแปลก”

บทสนทนาจบลงเพียงเท่านี้ เอ่อ ควรจะคุยอะไรต่อดีละเนี่ย

“ฝันดีนะฟิล” แดนเอี้ยวตัวไปหอมแก้มฟิลอย่างไวแล้วหันหลังนอนหนีทันที ไม่เปิดโอกาสให้ฟิลได้ตอบกลับ

ฟิลค่อยๆขยับตัว ใช้มือพลิกแดนให้นอนหงายเบาๆ แล้วจูบลงไปที่ริมฝีปาก

“ฝันดี”


เขินไปดิ ง่อวววว -//////////////////////////-

btw HAPPY BIRTHDAY TO AMAZINGPHIL!

เรารู้สองคนนี้ไม่มีใครติ่งกับเรา 55555555555 คนไทยติ่งยูทูบเบอร์น้อยจะตาย หรือเปล่า ถถถ พรุ่งนี้สอบแต่ยังมานั่งแต่งอยู่เลย TvT

กะแต่งแค่ 2-3 หน้าแต่นี่ปาไป 9 หน้า เอิ่ม กับการเรียนขยันแบบนี้ไหมลูก

ไหนๆก็ไม่มีใครรู้จักแล้วเราขอติ่งให้ฟังเลยแล้วกัน

1422155815801 I8N2XCPmDc     tumblr_mtyrjjfbif1s5egqxo1_400          u4llZ8jJeM                    1422155757048 9IKrXs23Bl

7OMsgeSf7t

2T4Mi5W9MX J2IxLAwYu6 kgJaNYqpAa2DmsbgV4Qg

คนนี้แดนโฮเวลนะ ช่องยูทูบของนาง รูปเยอะนิดนึงเราติ่งมาก 555555555555

อ่อ ลืมทิ้งท้าย

tumblr_nitplhaAcB1slfqhxo5_250

แดนโฮเวลสวยกว่าคุณเยอะ

คนต่อไป

IMG_20150104_111931 IMG_20150105_130544 1dch7IVXVK aSru8KKeQ5 blFr3Ai53j tumblr_ngnnnqScK91rb5dm4o9_500 tumblr_ngnnnqScK91rb5dm4o7_250 tumblr_ngnnnqScK91rb5dm4o5_250 tumblr_inline_ngmo253Kb81qall9b tumblr_inline_ngmnxxlkkr1qall9b tumblr_inline_ngmncifKhP1qall9b

คนนี้ฟิลเลสเตอร์ อะช่องยูทูบอีก

ฟิลอายุ 28 นา ส่วนแดน 25 (หรือ 24 วะนื่ลืม) คือจ้าเขาไม่ใช่เกย์ 55555555 แต่เมื่อปี 2009 พวกนางเคยประกาศว่าเป็นไบ หรือพวกชอบทั้ง 2 เพศ

แดนรู้จักฟิลจากที่ฟิลเปิดช่องยูทูบมาก่อน ก็เลยเมนชั่นไปหาฟิลบ้างจนเออฟิลสนใจไง 55555 คราวนี่เขาคุยกันจนสนิท

สไกป์กันค้างคืน

10404414_841043602623006_2820482074353608468_n

นัดเจอ

tumblr_nffwrlwX5D1rqdjaao8_500

ย้ายมาอยู่อังกฤษด้วยกัน

-รูปหายค่ะถถถ-

ทำเรดิโอโชว์ทุกวันจันทร์ของเดือนด้วยกัน

IMG_20150102_193111  http%3A%2F%2F38.media.tumblr.com%2F7c8812bae1ba90cd8abcf4b5cf9b7133%2Ftumblr_nihrh3pAxi1tea80co1_500 IMG_20150104_111939 tumblr_nitoouYJL31tloylpo2_400 tumblr_nitoouYJL31tloylpo1_400

และอีกมากมาย

http%3A%2F%2F38.media.tumblr.com%2Fc2455635ea0fa9f9703367cce07c034e%2Ftumblr_ngtihsy01I1u511c5o8_400 CmAFfLXqyD 1422155829231 1422155824598

IMG_20150106_141116

v58GA367YY xCwk1m9Wki XViUBa0ilP 1422155810864 tumblr_nhojnabgKk1u6tbaxo5_1280 tumblr_ni02hhPN851t6uit2o1_500 tumblr_nitoouYJL31tloylpo3_500 tumblr_ngk3q6fYpA1th5lf6o1_500 Ia2GNl9hcq tumblr_inline_ngmokvbTUN1sphaek

ง่อว นั่ลล๊าค บาย

PS. แต่งเสร็จนี่ไม่ดูเลยนะว่าพิมพ์ผิดตรงไหน มันยาวอะขี้เกียจ 55555 ผิดตรงไหนก็ขออภัยไว้ก่อน . _ .

Advertisements

8 thoughts on “Dan & Phil : Happy Birthday Phillip! [Phanfiction]

  1. ใช่แล้ววว Phandom คนไทยหายากมากกกกกก นี่กว่าเราจะหาเจอแต่ละคนนี่ใช้เวลานานมากจริงๆ 555 แต่เราก็ชิปยูทูปเบอร์คนอื่นนะะ แค่ phandom กินสมองไปครึ่งนึงละจ้าาา
    Ps.PHAN IS LIFE

    • หายากแหละค่ะ แต่พอเจอซักคนสองคนซักพักก็เจอเยอะเลยละค่ะ 55555 phandom คนไทยนี่มีไม่น้อยนะ หาดีๆคือเจอเยอะเลย อูวว ps. ชอบพีเอสของเธอจังค่ะ55555

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s