Lady Loki & Thor : Dance With Me [FanFiction]

DANCE WITH ME

Genre : AU / Fluff
Rating : PG
Pairing : Lady Loki & Thor
Prompt : ข้าจะเป็นคู่ซ้อมเต้นรำให้เจ้า… ก็แล้วกัน

lady_loki_by_lucy29-d5b0uip


เจน ฟอสเตอร์มาเยี่ยมแอสการ์ดไม่บ่อยนัก

เพราะเหตุนั้นเอง เจ้าชายใหญ่แห่งแอสการ์ด และเป็นคนรักของหล่อน จึงจัดงานปาร์ตี้เล็กๆต้อนรับการกลับมาของเธอ ซึ่งแน่นอนว่าจะมีช่วงโรแมนติคในงาน ที่เจ้าชายต้องเต้นรำกับเธอ

ปัญหาอยู่ตรงที่ ‘ธอร์’ เต้นรำไม่เป็นนี่แหละ

งานจะเริ่มพรุ่งนี้อยู่แล้วนะ

“ก็ยกเลิกช่วงโรแมนติคบ้าบอของพี่ที่ว่านั่นออกสิ ข้าว่าไม่เห็นยาก” โลกิ น้องชายหน้าหวานยืนกอดอกมองพี่ชายที่นั่งกุมขมับอยู่ปลายเตียง

“ถ้ายกเลิกข้าก็ไม่ได้มีเวลาหวานชื่นกับนางสิ เจ้าไม่มีความรักเจ้าไม่เข้าใจหรอก” ธอร์ทิ้งตัวลงกับเตียงพลางเอามือลูบหน้าด้วยความเครียด

โลกิยืนนึกเงียบๆอยู่ตรงนั้น

“ให้ข้าช่วยไหม?”

“ช่วย? ช่วยอะไร? เจ้าเต้นรำเป็นที่ไหน?” ธอร์ลุกมองโลกิด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ

“ข้าพอจะปรุงยาที่ทำให้กลายเป็นคนมีนิสัยอ่อนช้อยราวกับผู้หญิงชั่วคราวได้ ถ้าข้ากินข้าจะเป็นคู่ซ้อมเต้นรำให้เจ้า ลึกๆแล้วข้าเองก็มีความรู้เกี่ยวกับการเต้นรำบ้าง แค่ตัวแข็งไปหน่อยนึง”

“… ได้ก็ดีเลย เดี๋ยวข้าไปสั่งงานคนจัดงานก่อน ยังต้องใช้สมองกับอย่างอื่นอีกเยอะ” ว่าแล้วธอร์ก็เดินจากไป

โลกิค้นหนังสือเวทย์ในชั้นหนังสือส่วนตัว ที่จริงยาที่ว่านั่นเขาทำไม่เป็นหรอก แค่อยากลองผสมยากันมั่วๆมากกว่า สตัฟฟ์พิลึกที่ทำยาได้มันล้นตู้ เดี๋ยวเสด็จแม่เอาไปทิ้งเหมือนรอบที่แล้วอีก

ยานี่ทำจริงๆก็ไม่ยากหรอก ลองหายาที่สอดคล้องกัน มาผสมรวมกัน วันนั้นโลกิใช้เวลาทั้งวันหาสูตรยาที่ใช่ จนลืมทานข้าวเย็น ช่างเถอะ มีขนมเหลืออยู่ในลิ้นชักที่ห้อง

———

เวลาสี่ทุ่ม ที่สวนดอกไม้ห่างไกลจากพระราชวัง

“ดอกไม้ที่นี่สวยมากเลยล่ะ ที่โลกหาไม่มีนะเนี่ย ขอเอาไปปลูกที่บ้านบ้างได้ไหมเนี่ย” เจน ฟอสเตอร์ยิ้มแล้วเดินสำรวจรอบสวน เธอดูสนใจกับดอกไม้ส่องแสงได้พวกนี้มาก ธอร์เดินตามมาเงียบๆกับรอยยิ้ม

“ข้าว่านั่นไม่ใช่ความคิดที่ดีเท่าไร…” ธอร์เด็ดดอกไม้สวยๆแถวนั้น เดินเข้าไปใกล้ๆหญิงสาวตรงหน้าแล้วบรรจงเหน็บมันไว้ที่หูของเธอ

หน้าของพวกเขาใกล้ชิดกันจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจ เจนหัวเราะเบาๆ เธอเอามือโอบคอผู้ชายร่างใหญ่ตรงหน้าก่อนค่อยๆประทับริมฝีปากลงไปสั้นๆ เธอผละออกช้าๆแล้วเอาคางซบไหล่กว้างโดยที่มือยังคงโอบไว้ที่เดิม

“นายไม่ยอมมาหาฉันที่โลกบ้างเลย ฉันเสียใจนะ”

“ก็ ตอนนี้เจ้าก็เจอข้าแล้วไง” ธอร์จูบลงไปที่หน้าผากของผู้หญิงที่เขารักตรงหน้า เธอกระชับกอดให้แน่นขึ้นแล้วหลบหน้าด้วยความเขิน

“ฉัน เริ่มเพลียแล้ว หวังว่านายจะเตรียมห้องนอนไว้ให้นะ?” เจนผละออกจากกอดเพื่อให้คุยกันสะดวก

ธอร์ก้มมองพื้นด้วยสายตาที่ว่างเปล่าเมื่อตีความประโยคเมื่อครู่เสร็จ

“ไม่มีงั้นหรอ…” เจนถอนหายใจ

“เจ้าคงไม่รังเกียจที่จะนอนกับข้าหรอกนะ” ธอร์กล่าวขึ้นด้วยความเขิน

“ไม่หรอก กลับห้องกันเถอะ”

———-

เช้าวันต่อมา ค่อนข้างไม่ปกติของโลกิ

เสียงนาฬิกาปลุกของผู้ชายในชุดเขียวดังลั่นไปทั่วห้อง

“………….” โลกิลุกจากหมอนด้วยสีหน้าบึ้งตึง ดวงตาหมองคล้ำลงไปบ้าง ผมยุ่งเป็นสายไหมเนื่องจากนอนดิ้น ตาแดงก่ำเพราะได้นอนเมื่อสามชั่วโมงก่อน ลืมปิดนาฬิกาปลุกเมื่อคืน บ้าจัง เสียงนาฬิกาที่ปิดไปแล้วแต่ยังคงวนอยู๋ในหัวของเขาคงทำให้นอนอีกซักตื่นไม่หลับแล้วแหละ

โลกิทิ้งตัวลงหมอนอีกครั้ง พยายามข่มตาให้หลับ แต่เสียงเพลงเบาๆจากข้างล่างทำให้โลกิตาสว่างอีกครั้ง นี่เพิ่งจะหกโมงเช้าเองนะ ใครมันตื่นมาเปิดเพลงในพระราชวังแต่เช้า

“คนจะนอนว้อย เงียบเสียงเดี๋ยวนี้!” โลกิเดินลงมาข้างล่างแล้วประกาศกร้าว แต่สิ่งที่พบเห็นตรงหน้าสร้างความประหลาดใจให้เขาเป็นอย่างมาก

“อ๊ะโลกิ อรุณสวัสดิ์ ฉันว่าฉันเปิดเพลงเบาแล้วนะ ไม่ยักรู้ว่าจะมีใครได้ยิน” เจนยิ้มแหยๆส่งให้คนมาใหม่ เธออยู่ในท่าเต้นรำ ค้างไว้ โลกิรู้ทันทีเลยว่าเกิดอะไรขึ้น

“เจ้าก็เต้นรำไม่เป็นหรอ?” โลกิชี้ไปที่เธอพร้อมหรี่ตาเล็กน้อย มันดูหยาบคายสำหรับเจนมาก

“ฉันคลุกอยู่กับวิทยาศาสตร์ทั้งวันไม่มีเวลาให้ซ้อมเต้นรำหรอกนะ” เจนไม่สนใจแล้วเต้นต่อไป ท่าของเธอเก้ๆกังๆจนโลกิต้องเดินมาสอน

“เวลาเดิน ให้เท้ามันเป็นแบบนี้ ไม่ใช่แข็งทื่อแบบนั้น แล้วนี่ มือ ต่ำไปแล้ว สูงอีก อย่าเกร็งมาก เอ้า เดินไปทางซ้าย ทางขวา อืม… ดีขึ้นนะ พยายามทำให้พริ้วกว่านี้ แค่นั้นแหละ”

โลกิเดินเข้าไปจัดท่าให้ผู้หญิงต่างดาวตรงตรงหน้า เมื่อเสร็จธุรกิจ เธอกล่าวขอบคุณ โลกิจึงเดินเข้าห้องนอนตัวเองไป คราวนี้แหละที่นอนหลับจริงๆได้ซะที เพลงตะกี้ช้าจนทำให้ตาเขาปรืออีกครั้ง

– ต่อมา –

ก๊อกๆๆๆๆๆ

เคาะประตูช้าๆก็ได้ครับอย่ารีบ

โลกิลุกจากเตียง แดดเริ่มแยงตา แปลว่านี่สายแล้ว ซึ่งก็ดีเพราะเขาเหมือนได้พลังงานมาครบแล้ว เขาเดินไปเปิดประตูให้คนปริศนาที่เคาะประตูรัวๆไม่หยุด

“หยุด เคาะ ซัก ที” โลกิยิ้มนรกใส่พี่ชาย เขารู้อยู่แล้วว่าเป็นธอร์แน่ๆ

“นี่เกือบเที่ยงแล้วเจ้ายังไม่ตื่นเลย เสด็จพ่อไม่มาปลุกเจ้าด้วยตัวท่านเองก็ดีเท่าไหร่แล้ว อาบน้ำแล้วลงมากินข้าวได้แล้ว” ธอร์สั่งแล้วปิดประตูไล่ โลกิแอบทำหน้ามู่อยู่เงียบๆก่อนจะลุกไปอาบน้ำอย่างที่เขาว่า

คนอื่นแยกย้ายไปทำภารกิจส่วนตัวหมดแล้ว เจนได้เพื่อนใหม่เป็นคนใช้ พวกหล่อนพาเธอชมแอสการ์ดไปทั่ว ธอร์ยังคงง่วนอยู่กับงานเลี้ยง โลกิล่ะ? ก็ปรุงยาให้พี่ชายสุดที่รักนั่นไง

หลังทานข้าวเสร็จ โลกิกลับมาที่ห้อง ยาที่ปรุงไว้เสร็จตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว แค่ต้องรอ 12 ชม.ให้ยาผสมกันดี ตอนนี้ครบแล้ว หวังว่าจะได้ผลก็แล้วกันนะ

โลกิเดินไปปิดม่าน ล็อคประตูห้อง เขาค่อยๆหยิบยาขวดนั้น กลิ่นมันเหม็นเอามากๆ แต่วิธีใช้ยามันคือดื่ม โลกิดื่มมันเข้าไปอึกเดียวหมด ก่อนจะโยนขวดทิ้งแล้วทรุดลงพื้น ไม่อร่อยเลย ขมปี๋ โลกิใช้แขนปาดคราบยาที่ยังหลงเหลือทิ้งไป เขาเริ่มรู้สึกแปลกๆกับร่างกาย ห้องนอนเริ่มเปลี่ยนไป นี่แอสการ์ดกำลังหมุนอยู่หรอ เหมือนหลุดเข้าไปในทอร์นาโดยังไงหยั่งงั้น ตูม สติของโลกิกลับมาปกติอีกครั้ง และรู้สึกโหวงเหวงพิลึก เขาจึงวิ่งไปส่องกระจก

“เอาแล้วไง…”

———–

“เจ้าพอจะทราบไหมว่าธอร์อยู่ที่ไหน?”

“เหมือนพระองค์จะเข้าห้องส่วนตัวไปแล้วนะครับ” ทหารที่โดนเรียกถามตอบด้วยเสียงเข้มแข็งแรง

“ขอบใจเจ้ามาก”

ร่างบางผมยาวสลวยเดินจากไป พร้อมตรงไปที่ห้องส่วนตัวของคนที่ตามหา

ก๊อกๆ

“ประตูไม่ได้ล็อค”

เมื่อได้รับอนุญาต ประตูห้องจึงเปิดออก ธอร์หันไปมองคนที่เข้ามาใหม่ พร้อมอ้าปากค้าง

“เจ้าเป็นใคร?” ธอร์ถามอย่างสุภาพ

“ไม่เอาน่าพี่ชาย ข้าเอง” โลกิตอบพร้อมยิ้มหวาน ไม่สิ ตอนนี้กลายเป็นเลดี้โลกิไปซะแล้ว

ด้วยการผสมยาที่ผิดเพี้ยนเล็กน้อย โลกิได้กลายเป็นผู้หญิงไป ผมยาวสีดำตอนนี้ยาวมาถึงกลางหลังทั้งๆที่มันควรจะอยู่แค่บ่า ดวงตาสีเขียวหวานตอนนี้กลายเป็นดวงตาสีเขียวคม ริมฝีปากเรียวบางน่าจูบ หน้าอกใหญ่ใช้ได้ (แกมองอะไรน่ะธอร์) ขาเรียวเล็กสวย แถมเสียงยังเข้มเซ็กซี่อีก สรุปแล้วคือ…

น้องชายน่ารักน่าฟัดเป็นบ้า

“ไอ้พี่โรคจิต หยุดมองแบบนั้นได้แล้ว” โลกิตบหน้าพี่ชายให้ฟื้นจากภวังค์เบาๆ

“อ๊ะ ขอโทษ ว่าแต่ชุดพวกนั้นเจ้าเอามาจากไหน” ธอร์ชี้ไปยังชุดของโลกิ ที่ถูกเปลี่ยนแปลงให้เข้ากับผู้หญิงเล็กน้อย

“เอาชุดเก่ามาดัดแปลงน่ะ ตัดบางส่วนที่ใช้แล้วไม่สบายตัวออก เป็นผู้หญิงนี่ก็ลำบากนะ โดยเฉพาะเจ้าหน้าอกสองข้างนี่” โลกิถือวิสาสะขย้ำหน้าอกบูมๆของเขา (ต้องของเธอสิ) ทั้งสองข้าง ธอร์มองมันด้วยหน้าที่แดงก่ำ โลกิเห็น เขายิ้มที่มุมปากแล้วขยับเข้าไปใกล้ๆพี่ชายที่กำลังหวั่นไหว

“นี่เจ้าหวั่นไหวกับข้าหรือไง?” โลกิใช้นิ้วเรียวลูบไล้คางมนของพี่ชายแล้วค่อยๆเดินผ่านเขาไปช้าๆ บอกเลยว่าทำแบบนี้แล้วขนลุกสุดๆ แต่หน้าของพี่ชายตอนนี้น่ายั่วสุดๆเลย

ธอร์ดันเล่นตอบ เขาใช้มือเล่นกับผมยาวของโลกิ หลับตาแล้วเอาแก้มสัมผัสกับมันจนผมยาวนั้นกลับไปยังที่ของมัน

“เจ้า สวยมาก”

“ข้ารู้ ข้าก็เขินเป็นนะ พร้อมซ้อมหรือยัง อีกไม่กี่วันก็วันงานแล้วนะ” โลกิยื่นมือให้อีกฝ่ายคว้าไว้เพื่อเริ่มการซ้อม แต่อีกฝ่ายที่ว่าดันเข้าใจผิด ธอร์จับมือของโลกิไว้แล้วดึงมันจนผู้หญิงตรงหน้าเซมาสัมผัสกับจมูกของผู้ดึง ริมฝีปากของแต่ละคนห่างกันอยู่ไม่กี่เซ็น โลกิคิดว่านี่มันผิด เขาค่อยๆผละออกช้าๆ ธอร์จึงปล่อยบ้าง

“ถ้าเจ้ายังจีบข้าไม่เลิกข้าจะไม่ซ้อมให้เจ้าแล้วนะ” โลกิดุ

“ก็ได้ โอเค ขอโทษ เริ่มกันเถอะ”

——–

ผ่านไปหลายชั่วโมง ตอนเย็นแล้ว งานจะเริ่มในเวลาอีกไม่กี่ชั่วโมง

ภายในห้องนอนของธอร์ ก็ยังคงมีคนสองคนซ้อมเต้นกันอยู่ในนั้น ธอร์ฝึกยากมาก เพราะเขาเป็นนักรบ ความอ่อนช้อยไม่มี เหมือนเต้นอยู่กับลิงยังไงหยั่งงั้น แต่ด้วยความเคร่งครัด (และความงาม) ของโลกิ ทำให้ธอร์เปลี่ยนตัวเองจนเต้นได้ออกมาในระดับดี

“ข้าว่านายพร้อมแล้วล่ะ เปลี่ยนชุดได้แล้ว ใกล้เวลาแล้ว” โลกิผละออกจากพี่ชายที่ซ้อมมานานจนล้าไปหมด

“แล้วเจ้าล่ะ หมายถึง จะออกไปพบเสด็จพ่อและแม่ในสภาพที่เป็นสตรีเช่นนั้นหรือ?” ธอร์ถามอย่างสุภาพ

“คงไม่มีทางอื่น อีกไม่กี่วันเดี๋ยวก็กลับมาเป็นปกติแหละ” โลกิยิ้ม ก่อนจะออกจากห้องไป

เขาว่าจะไปเดินเล่นชมธรรมชาติซักหน่อย วันนี้อุดอู้อยู่ในห้องมาทั้งวัน ระหว่างทางไป เขาสังเกตเห็นสถานที่จัดงาน มันยังไม่เสร็จสมบูรณ์แต่เริ่มใกล้แล้ว และมันสวยงามมากๆ อยู่ดีๆโลกิก็เผลอยิ้มออกมาอยู่คนเดียว เขาเริ่มเดินต่อไปยังจุดหมายต่อไป ก่อนจะโดนเจ้าของเสียงอันคุ้นเคยขัด

“โลกิ?” ฟริกก้าเดินมาสมทบข้างๆ เธอขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจจากด้านหลังของโลกิ โลกิรู้ว่าไม่มีทางหนี ในเมื่อชุดสีเขียวที่เด่นเป็นเอกลักษณ์โชว์อยู่ซะขนาดนี้ เขาค่อยๆหันหลังกลับช้าๆ

“ครับผม เสด็จแม่?” โลกิยิ้มแหยๆให้ผู้เป็นแม่ ไม่ใช่แม่แท้ๆหรอกเอาจริงๆน่ะ…

“ไปทำยังไงถึงกลายเป็นสตรีไปได้ละ?”

“ข้าปรุงยาผิดน่ะท่านแม่ ไม่ต้องเป็นห่วง อีกไม่กี่วันก็หายแล้วล่ะ”

“หรอ ชุดเจ้าสวยมากเลยล่ะ รู้สึกเหมือนมีลูกสาวเลย ไหนๆก็เจอกันแล้ว ตามแม่มาสิ แม่จะแต่งตัวเพิ่มให้” ฟริกก้ายิ้มหวานแล้วเดินนำหน้าไป ตามโดยลูกสาว (?)

ตอนนี้โลกิถูกแต่งหน้าเพิ่มบ้าง อายไลเนอร์บางๆให้ดวงตาดูคม แก้มสีชมพูระเรื่อ อายแชโดว์สีเทาอ่อน ริมฝีปากสีแดงสด ซึ่งมันเข้ากับผิวสีขาวหิมะของโลกิได้เป็นอย่างดี ชุดของเขาได้จัดการเปลี่ยนใหม่โดยฟริกก้า เธอเอาผ้ามากองรวมๆกัน ร่ายมนต์ใส่คาถาเล็กน้อยก็ได้ชุดของผู้หญิงเวอร์ชั่นโลกิอย่างสวยงาม แถมมงกุฏเขาแพะสีทองอันสวยงามนั่นก็ปรับแต่งให้ใส่กับผู้หญิง โลกิมองตัวเองในกระจกด้วยความเขินอาย นี่หรือตัวเอง ทำไมสวยขนาดนี้ หลงรักตัวเองซะแล้ว

“ลูกสวยมากเลย” ฟริกก้าหอมแก้มลูกชายในร่างผู้หญิงก่อนเธอจะให้โลกิออกไปเดินเล่นข้างนอกระหว่างคุณแม่แปลงโฉมตัวเองบ้าง

โลกิที่ถูกทิ้งไว้คนเดียวจึงตัดสินใจเดินไปรอบพระราชวัง คนงานทุกคนทำงานกันอย่างขยัน วิ่งไปวิ่งมา กระฉับกระเฉง ทุกคนยุ่งเกินไปที่จะมาสังเกตถึงโลกิที่กลายเป็นสตรีเป็นเสร็จสรรพแล้ว ซึ่งนั่นก็ดี ทั้งธอร์ทั้งเจน ยังไม่โผล่ออกมาในตอนนี้ แต่งตัวอยู่ละมั้ง งานนี้ต้องสวยเลยนี่นา

ว่าแล้วก็ข้ามไปถึงตอนงานเริ่มเลยแล้วกัน

แขกเริ่มกรูกันเข้างาน แสงไฟสวยสาดส่องไปทั่ว อาหารที่มีมากมายบนโต๊ะยาวแต่ละอย่างน่ากินทั้งนั้น เสียงเพลงเบาๆคอยบรรเลงให้บรรยากาศในงานดูดีขึ้นมา เมื่อแนวเพลงเริ่มเปลี่ยนเป็นเร็วขึ้นเล็กน้อย คนบางส่วนจึงย้ายมาเต้นกันที่ฟลอร์เต้นรำขนาดใหญ่

ธอร์มองไปรอบๆ เมื่อกี้เจนขอตัวไปทำธุระ จนตอนนี้เธอยังไม่กลับมา ตอนนี้เธออยู่ไหนแล้วนะ?

โลกิหลังจากเคลียร์เรื่องที่กลายเป็นผู้หญิงกับเสด็จพ่อเสร็จก็มาสังสรรค์กับคนสนิทต่ออย่างสนุกสนาน คนในงานหลายคนจับจ้องมองมาที่เขาด้วยสายตาที่… โลกิคิดว่าเขาคงจะไม่ได้พบอีกแล้ว สายตาหื่นกามแบบนั้น ผู้หญิงสวยๆทุกคนคงจะเจอแต่สายตาแบบนี้สินะ ช่าง…

“โลกิ เจ้าเห็นเจนบ้างไหม?” ธอร์เดินเข้ามาที่โลกิแบบไม่ให้เสียงทำให้อีกฝ่ายตกใจเล็กน้อย

“ธอร์ ตกใจหมดเลย ไม่ละ ข้าไม่เห็นนางหรอก อาจจะแต่งตัวอยู่ก็ได้” โลกิยิ้มหวานตอบ เป็นเพราะอยู่ในร่างหญิงหรอกนะ

ธอร์วิ่งตามหาเจนไปทั่ว ถามใครก็ไม่มีใครพบ เดินไปที่ห้องส่วนตัวของตัวเองที่คิดว่าเธอน่าจะอยู่เธอก็ไม่อยู่ เป็นตายร้ายดีอย่างไรไม่มีใครทราบได้

“ไฮม์ดัล เจ้าไม่ไปสังสรรค์ในงานบ้างหรอ” ธอร์เดินมายังโถงไบฟรอส ที่ถูกสร้างใหม่ และเพื่อนเกราะส้มทอง ไฮม์ดัม ผู้รู้ทุกอย่าง

“โอ้ท่าน ข้ารู้ว่าท่านไม่ได้มาหาเพราะชวนเข้างานสินะ” ไฮม์ดัลตอบเจ้าชายใหญ่กับรอยยิ้มมุมปากเล็กๆ

“… เจ้านี่รู้ทุกอย่างเลยนะ ใช่ ข้าไม่ได้ เอ่อ… ข้าตามหาเจนไม่เจอน่ะ ข้าอยากจะเต้นรำกับนางใจจะขาดแล้ว”

คราวนี้เองที่ไฮม์ดัลยิ้มจนสุดหน้า ธอร์มองเขาด้วยความสงสัย

“นางเองก็อยากพอๆกับท่านนั่นแหละ รีบกลับไปหานางเถอะ”

——

“โลกิ!” เจนวิ่งโผงผางเข้ามาหาบุรุษในร่างสตรีสวยงาม

“เจน? ธอร์ตามหาเจ้าอยู่ตั้งนาน”

“ฉันรู้ว่าเขาตามหาฉันอยู่ คืองี้นะ นายก็รู็้ใช่ไหมว่าฉันเต้นรำไม่เป็น ตะกี้ฉันเลยไปซ้อม ฉันกลัวฉันจะทำพลาดต่อหน้าคนทุกน่ะ เกิดมาฉันไม่เคยเต้นมาก่อนเลย ฉัน ฉัน…” เสียงหวาดกลัวลุกลี้ลุกลนของเจนถูกขัดด้วยนิ้วชี้เรียวบางของผู้ฟัง

“ชู่ว์ๆ ข้ารู้เจ้าต้องทำได้ ข้าเห็นหมดนั่นแหละว่าเจ้าทำอะไรมา โชคดี ตามหาธอร์แล้วเต้นกับเขาซะนะ” โลกิเอานิ้วเรียวทาบทับริมฝีปากของเจนไว้ แล้วค่อยๆเอามันออก เจนพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มเล็กๆ แล้วจากไป

ที่บอกว่าเห็นหล่อนทำอะไรมาน่ะ โกหกทั้งนั้นแหละ

“เจ้านี่ พอเป็นสตรีแล้วสวยขึ้นเยอะเลยนะ” ซิฟเดินมาพิจารณาเพื่อนตัวเอง

“ข้าก็ไม่เชื่อเหมือนกันว่าข้าจะสวยซะขนาดนี้” โลกิยิ้ม

ไม่ทันได้พูดอะไรต่อ เพลงเริ่มเบาลงจนเงียบ ไฟก็เริ่มมืดลง และไปโฟกัสอยู่ที่ฟลอร์เต้นรำ ทุกคนที่ฟลอร์ต่างรู้ว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น จึงค่อยๆเดินออกจากฟลอร์นั้น ซักพักเสียงเพลงก็ดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับธอร์ที่เดินออกมาจากฝั่งนึงของฟลอร์ และเจนออกมาอีกฝั่ง พวกเขาเดินเข้ามาใกล้กัน จับมือกัน แล้วเริ่มเต้นอย่างช้าๆ แสงสีและเพลงเข้ากันมากจนคนเกือบครึ่งงานเคลิ้มตาม โลกิเพ่งมองแต่ท่าทางของธอร์ที่เต้นรำอยู่เท่านั้น ธอร์ทำได้ดีขึ้นมากจากที่ซ้อมกันมา เจนเองก็ยิ้มอยู่ตลอดเวลา เธอดูมีความมั่นใจมากขึ้น กระโปรงยาวบานที่พลิ้วอยู่ตลอดเวลาเมื่อหมุนตัวช้าๆพร้อมกับผมหยักยาวจากการดัดสีบลอนด์เข้ากันมากถึงที่สุด เสียงเพลงบรรเลงอย่างช้าอ้อยอิ่ง ทำให้เวลาเหมือนช้าลงไป รู้สึกเหมือนดูพวกเขาเต้นมาเกือบชั่วโมงแล้วทั้งที่จริงมันผ่านมาแค่ไม่กี่นาที เพลงเริ่มเข้าถึงช่วงจบ ธอร์รัดผู้หญิงในอ้อมแขนเข้ามาใกล้ๆก่อนจะประกบริมฝีปากต่อหน้าคนดูทั้งหลาย ทุกคนปรบมือ เสียงเพลงได้เงียบลงแล้ว ไฟค่อยๆสว่างขึ้น และสองคนนั้นค่อยๆผละออกจากกัน เมื่อธอร์ออกมาจากฟลอร์ เพื่อนมากมายมารุมล้อมพูดถึงเขากันใหญ่ ไม่ต่างอะไรจากเจนมาก เหล่าผู้หญิงเยอะแยะเข้ามาแสดงความยินดีให้กับเธอ โลกิไม่ทำอะไร เขาแค่ยิ้ม อยู่ตรงนั้น เรื่องชมน่ะไว้ค่อยคุยกันหลังไมค์ก็ได้ ในเมื่องานนี้ผ่านจุดไคลแมกซ์ที่เขาต้องการมาแล้วตอนนี้ก็คงไม่มีอะไรน่าสนใจในงานเพิ่มอีก โลกิหันหลังกลับ หมายจะเดินกลับไปพักผ่อน นี่ก็ดึกพอสมควรแล้ว อาหารก็ทานอิ่มแล้ว เดินออกไปเงียบๆคงไม่มีใครสนใจอยู่แล้วล่ะ

“โลกิ!” เสียงเรียกดังมาจากด้านหลัง เสียงธอร์นั่นเอง เสียงนั่นเต็มไปด้วยความดีใจ

“ว้าวพี่ชาย เจ้าทำได้เยี่ยมมาก ดีกว่าตอนซ้อมเยอะเลยนะจะบอก” โลกิตบบ่าพี่ชายแต่ก็ถูกอีกฝ่ายรุกด้วยกอดอุ่นๆซะก่อน

“ถ้าไม่มีเจ้าข้าคงไปไม่รอดแน่ ขอบใจเจ้ามากๆเลยนะ” ธอร์พูดอู้อี้อยู่ในบ่าของน้องชาย

“นี่รู้อะไรหรือเปล่า เจนน่ะก็เต้นรำไม่เป็นนะ ข้าสอนนางด้วยนิดนึงแหละ แต่เจ้าน่ะสอนยากกว่าเยอะ” โลกิแสยะกวนๆใส่ในอ้อมกอด

“ใช่สิ ข้ามันนักรบนี่นา อ๊ะ โดนเรียกล่ะ ยังไงก็ขอบใจเจ้ามากๆอีกรอบแล้วกัน” ธอร์ผละออกแล้วบีบไหล่น้องชายร่างสวยไว้ พร้อมรอยยิ้มหวานที่แฝงไปด้วยความอบอุ่น เขาถูกใครซักคนเรียก จึงยอมปล่อยโลกิออกแล้วเดินจากไป

งั้นโลกิก็ควรกลับบ้างแล้วล่ะ

End or TBC ?


ได้มาอีก 1 ฟิคแหละ ยิปปี้ xD

ทำไมชอบดองฟิคเก่ามาเปิดฟิคใหม่ตลอดเลยนะเรา งืม

บอกก่อนเลยนะ นี่เป็นฟิคอารมณ์ชั่ววูบสุดๆ ; w ; ไล่หาแฟนอาร์ตสวยๆในเดเวีนยอาร์ตแล้วเจอรูปเลดี้โลกิกับธอร์เข้า โอ้ว… นึกพล็อทออกมาได้เลย ใช้เวลาแต่งร่วมสี่ชั่วโมง

แฟนอาร์ตนี่คือ งามมากขร่ะ ปลาบปลื้มเป็นที่สุดเลย แงร๊ว หน้าโลกิงามมากไม่ไหวแล้ว //ลงไปดิ้น

lady_loki_by_lucy29-d5b0uip

ยังคิดไม่ออกว่าจะให้จบหรือมีตอนต่อดี ถ้าตอนต่อก็คงตอนสุดท้ายและหล่ะ ไม่เรทนะ แต่งเรทไม่ด้ายยยยยยยยย อายุยังไม่สิบห้าจะแต่งเรทเดี๋ยวตุ๊กตาที่บ้านจะเสียใจ (ไม่เกี่ยว กำ) อยากให้แต่งต่อจะบอกมาก็ได้นะเราเปิดบล็อคร้างไว้ 555555555555555

แจกไลน์ค่ะ ไม่เล่นเกมอะไรทั้งนั้นนะ
Line ID : piece-of-heaven
รับแอดหมดละถ้าถูกชะตา *smirk*

บายยยยยยยยยยยยย

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s