วันที่ไม่มีคดีของเชอร์ล็อค โฮล์มส์ [ตอนที่ 1 : หาดทราย สายลม สองเรา #ถุย]

วันที่ไม่มีคดีของเชอร์ล็อค โฮล์มส์

Genre : Fluff
Rating : PG
Fandom : Sherlock BBC
Prompts : เชอร์ล็อค (และผองเพื่อน ?) ไปเที่ยวทะเลไงงง


“ไม่มีคดีเลยหรือไง?”
นักสืบตัวสูงเดินวนไปรอบแฟลทรกๆของตัวเองพลางมองไปที่แฟลทเมทคู่หูของเขาด้วยความเบื่อเต็มที

“เท่าที่ดูแล้วไม่มีนะ นายก็ลองออกไปพักผ่อนสบายๆแบบชาวบ้านเขาบ้างสิ” จอห์น ผู้ที่ตอนนี้ถูกเชอร์ล็อคมองด้วยสายตาปานจะโดนกินทั้งตัว เก็บโน้ตบุ๊คของเขาลงกระเป๋า

“พักผ่อนเรอะ? หึ พักผ่อนของฉันก็คือคดี เข้าใจไหม?” ร่างสูงโดดลงโซฟาแล้วหยิบผ้าห่มข้างๆคลุมโปงหนีโลกไปโดยที่ไม่รู้ว่าตอนที่เขากระแทกลงโซฟาไปน่ะ พื้นแอบสั่นด้วย

“ไปทะเลกันไหมละ? ฉันอยากเล่นโต้คลื่น” แมรี่ ภรรยาของจอห์น โผล่ออกมาจากห้องครัว (กำลังทำความสะอาด -.-)

“น่าสนใจนะ เชอร์ล็อค?” จอห์นสะกิดเพื่อนของเขาในผ้าห่มเบาๆ เชอร์ล็อคขยับตัวเล็กน้อยเป็นเชิงปฎิเสธ แมรี่จึงแอบส่งสัญญาณทางสายตาประมาณว่า ปล่อยเขาไป ถ้าอยากไปเดี๋ยวเขาก็ไปเองแหละ

“งั้นฉันกับแมรี่จะไปนะ เฝ้าห้องด้วยละ” สองสามีภรรยาเดินจากไป

มีอะไรต้องเฝ้าด้วยหรอไง?

~~~

“ตายละ ฉันลืมเอาครีมกันแดดมา เดี๋ยวฉันไปซื้อเอง นายไปหาที่รอก่อนนะ” สาวน้อยผมบลอนด์สั้นกล่าวลาสั้นๆใส่สามีตัวเล็กพอๆกันแล้วจากไป

จอห์นกับแมรี่ตอนนี้พร้อมลงทะเลแล้ว แต่ดันลืมครีมกันแดดซะนี่ ปกติตัวก็ค่อนข้างคล้ำอยู่แล้ว เจอแดดแรงๆไปนี้ยิ่งไปกันใหญ่ (มาดูแดดเมืองไทยสิค่ะแหม่) แมรี่ที่นึกคึก ชวนมอลลี่มาด้วย ซึ่งหล่อนก็มา กับเลสตราดที่เป็นเดย์ออฟพอดีดันได้ยินข่าวเข้าก็มาแถมอีก ตอนนี้พวกเขายังมาไม่ถึง จอห์นจึงหาที่ที่คนไม่เยอะมากและที่ที่มีร่มปักให้ยืมเรียบร้อยแล้วก่อนจะปูเสื่อให้ตัวเองและเผื่อภรรยาของเขา

จอห์นนั่งอ่านอะไรในนสพ.เรื่อยเปื่อยก่อนจะถูกขัด “ไงจอห์น แมรี่ละ?”

“อ้าว สวัสดีมอลลี่ แมรี่ไปซื้อครีมกันแดดน่ะเดี๋ยวก็กลับมา” จอห์นยิ้มบางๆให้เพื่อนสาว

“ถ้าไม่ว่าอะไรฉันจองตรงนี้นะ” มอลลี่ค่อยๆปูเสื่อถัดจากเสื่อว่างของแมรี่ จอห์นพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาต ก่อนเจ้าของเสื่อว่างเดินเข้ามาสมทบ

“มอลลี่สวัสดีจ้า” แมรี่ทักสาวน้อยในห้องแล็บที่ตอนนี้กลายเป็นสาวน้อยเซ็กซี่กลางชายหาด มอลลี่ทักตอบแล้วทั้งคู่ก็จับมือกันด้วยความไม่ค่อยสนิท (?) แต่สองคนนั้นอยู่ๆก็คุยกันเรื่อยเปื่อยตามประสาผู้หญิงไปๆมาๆก็สนิทกันเฉ๊ย ซะงั้นล่ะ ปล่อยให้จอห์นนอนเงียบอยู่คนเดียว

เขานึกถึงเชอร์ล็อคอยู่น่ะ แต่ไม่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งอะไรทั้งนั้น (จริงจริ๊ง)

‘เสียดายจัง เชอร์ล็อคน่าจะมา’ เป็นความคิดเดียวที่วนอยู่ในหัวของจอห์น

“แปะ!’
จนกระทั่งฝ่ามืออุ่นๆของใครไม่รู้ตบลงที่แก้มของเขาเบาๆ เล่นเอาเจ้าตัวสะดุ้งกันเลยทีเดียว

จอห์นสะดุ้ง รีบเอามือจับแก้มของตัวเองแล้วมองไปยังคนกระทำ แมรี่ไง

“เรียกตั้งนานไม่เห็นจะตอบ นึกว่าสติหลุดไปแล้วซะอีก เลสตราดมาแล้วนะ” แมรี่มองสามีตัวเองด้วยความเป็นห่วง

“เลสตราดมาแล้วหรอ? ”

“มาแล้ว เขากับมอลลี่ลงไปเล่นน้ำแล้วล่ะ ฉันเลยว่าจะถามนายว่าจะไปว่ายน้ำด้วยกันหรือเปล่า” แมรี่ชี้ไปยังทะเลที่มีมอลลี่และเลสตราดว่ายน้ำแข่งกันไปยังที่ลึก จอห์นยิ้มขึ้นแล้ววิ่งไปยังทะเลโดยที่ไม่ตอบคำถามจากภรรยาของตัวเอง แมรี่เห็นก็ถอนหายใจ ลึกๆแล้วแอบยิ้ม เธอจัดการเก็บของสำคัญเข้ากระเป๋าให้เรียบร้อยแล้ววิ่งตามลงทะเลไป

“เล่นแข่งว่ายน้ำกันหรอ?” จอห์นก้าวลงทะเลแล้วถามเพื่อน 2 คนข้างหน้า แมรี่ตามเขามาติดๆ

“จะแข่งด้วยกันมั้ยล่ะ? ว่าแต่นายเนี่ย เตี้ยขนาดนี้จะยืนถึงหร๊ออ?” เลสตราดพูดกวนๆใส่ทหารตัวเล็กตรงหน้า จอห์นขมวดคิ้ว

“ฉันเตี้ยแต่ฉันเคยเป็นทหารหรอก เรื่องว่ายน้ำน่ะสบาย! แถมนี้ทะเลตื้นซะด้วย! (มีทะเลตื้นในอังกฤษปะ? ไม่รู้แฮะ)” ทหารวัตสันว่ายน้ำนำไป เลสตราดว่ายตามไปหมายจะแซง ทั้งคู่ว่ายไปทะเลาะกันไป มอลลี่กับแมรี่มองหน้ากัน หัวเราะใส่กันเบาๆแล้วตาม 2 คนข้างหน้าไป

~~~

“นี่ ตรงนี้เริ่มลึกแล้วนะ พอเถอะ” แมรี่ตะโกนจากข้างหลัง เลสตราดดึงจอห์นข้างหน้าให้หยุด น้ำทะเลตอนนี้อยู่ในระดับอกของเลสตราดและมอลลี่ ส่วน 2 สามีภรรยาก็ต้องเตะน้ำเบาๆให้ลอย

“แหวะถุย น้ำเค็มชะมัด หยุดตรงนี้แล้วกัน ฉันเกือบจมแล้ว” จอห์นถุยน้ำทะเลออกจากปากแล้วทำสีหน้าไม่ชอบสุดๆ

พวกเขาลอยคอคุยกันอยู่ตรงนั้น โดยที่ไม่รู้ว่ามีคนอีกคนว่ายน้ำออกมาเรื่อยๆแต่อยู่ห่างและไกลออกจากพวกเขาไป คนคนนั้นโผล่หัวขึ้นมาจากน้ำ มอลลี่ที่สายตาไปหยุดอยู่ตรงนั้นพอดี เพ่งมองคนคนนั้น ผมหยิกสีดำ ทำให้เธอค่อยๆเรียกเพื่อนของเธอหันไปหาเขา

“ใช่เชอร์ล็อคหรือเปล่า?”

“ไม่รู้สิ เขาไม่ยอมหันหน้ามา แต่ความลึกของน้ำทะเลระดับนั้นมันพอดีกับความสูงของเชอร์.. เฮ้จอห์นเดี๋ยวสิ!” เลสตราดพูดไม่ทันขาดคำ จอห์นก็ว่ายน้ำตรงไปหาผู้ชายตรงนั้นทันที ทำให้คนทั้งแก๊งค์ว่ายตามเขาไปด้วย

“เชอร์ล็อค?” คุณหมอตัวเล็กว่ายน้ำเข้าไปหาผู้ชายปริศนาตรงนั้น เขาหันมาพร้อมกับเสียงเรียก เขาคือเชอร์ล็อค อย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด จอห์นยิ้มขึ้นด้วยความดีใจปนประหลาดใจ เชอร์ล็อคเห็นก็ขมวดคิ้วแล้วก้มหน้าลงเล็กน้อย หน้าเขาแดงขึ้นมาด้วยความอายที่เพื่อนสนิทตัวเองเจอเขาในสภาพนี้

“นายยิ้มแบบนั้นทำไม.. ฉัน มาว่ายน้ำแล้วผิดตรงไหน” นักสืบผมหยิกตรงหน้าหันหน้าหนีไป

“เชอร์ล็อคค ฉันไม่นึกเลยว่านายจะมา” แมรี่ที่เพิ่งว่ายมาถึงยิ้มให้คนใหม่ตรงหน้า เชอร์ล็อคสังเกตเห็นว่าสามีภรรยาคู่นี้มียิ้มที่เหมือนกันมากๆ

“ก็ จอห์นบอกว่ามาที่นี่เผื่อว่าจะทำให้ผ่อนคลายได้ ฉันเลยลองมา..”

“แล้วดีขึ้นมั้ย?” มอลลี่แทรกขึ้นหวังรอคำตอบ

“.. ก็ไม่เท่าไร คดีเท่านั้นแหละที่ทำให้ฉันผ่อนคลาย” เชอร์ล็อคเอามือเสยผมข้างหน้าของตัวเองที่เปียก และปิดหน้าของเขาไปครึ่งนึงออก

“ดีเลย งั้นเราจะอยู่เล่นไปเรื่อยๆจนกว่านายจะผ่อนคลาย! เอาให้เหนื่อย ไม่เหนื่อยไม่กลับ!” จอห์นเชียร์ขึ้น ทุกคนเห็นด้วย ยกเว้นเชอร์ล็อค ด้วยความที่เพื่อนสนิทต้องการอย่างนั้นเขาก็ขอเล่นด้วยแล้วกัน

~~~

ตอนนี้คือเวลาประมาณเกือบๆ 4 ทุ่ม เชอร์ล็อคและจอห์นกลับมาถึงแฟลทของตัวเองแล้ว ที่จริงจอห์นต้องอยู่ที่อพาร์ทเม้นต์อื่นกับแมรี่ แต่เธอดันขอไปนอนกับมอลลี่เพือนใหม่ซะนี่ เมื่อบ่ายที่ทะเล พวกเขาทั้ง 5 คนเล่นอะไรต่างๆมากมาย โต้คลื่น บานาน้าโบตท์ บลาๆ แน่นอนว่าทุกเกมส์ เชอร์ล็อคจะเป็นคนชนะ เอ่อ.. ก็ไม่เชิงชนะ เขาเล่นเก่งที่สุดมากกว่า เขาก็ได้แต่อ้างว่าแต่ละอย่างมันทำความเข้าใจให้ลึกซึ้งง่ายมากและเล่นผ่านได้ง่ายอีก จริงๆแล้วอ้างไปก็เท่านั้นแหละ เขาอาจจะหลอกคนอื่นได้แต่หลอกเพื่อนซี้ของตัวเองไม่ได้หรอก จอห์นไม่เชื่อในคำอ้างของเชอร์ล็อคเลยซักนิด บางทีเขาอาจจะศึกษาเรื่องพวกนี้ก่อนมาก็ได้ เมื่อถึงบ้าน จอห์นรีบค้นฮิสตอรี่อินเทอร์เน็ตในโน้ตบุ๊คของตัวเองก็พบว่าเชอร์ล็อคค้นเรื่องพวกนี้มาก่อนจริงๆ

“เชอร์ล็อค นายค้นเรื่องพวกนี้ก่อนมาเล่นด้วยกันงั้นหรอ?” จอห์นหันไปถามเพือนตัวสูงข้างหน้าที่นอนเอกเขนกอยู่บนโซฟา

เขาเงียบไป หน้าค่อยๆแดงขึ้นก่อนจะหันหน้าหนีจอห์น อย่าคิดว่าเขาไม่เห็นนะ จอห์นเห็นเต็มๆ 2 ตาเลยล่ะ น่ารักเอามากๆซะด้วย (พยายามไม่วาย แต่ก็ยากเหลือเกิน ; /// A /// ; )

“นายกลัวขนาดนั้นเลยหรือไง? เหมือนวันงานแต่ง นายก็เป็นซะแบบนี้” จอห์นถอนหายใจเบาๆ พับโน้ตบุ๊คตัวเองแล้วนอนทิ้งตัวลงทับเชอร์ล็อคที่นอนคลุมโปงตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้อยู่

“หน้าแดงหมดแล้ว” จอห์นเอานิ้วเกี่ยวผ้าห่มที่หน้าของคนข้างล่างออก เผยให้เห็นแก้มเนียนที่ค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดงขึ้นเมื่อถูกอีกคนสัมผัส เชอร์ล็อคเปรยตามองเพื่อนตัวเองที่ตอนนี้ยิ้มหวานใส่เขาด้วยความหมั่นไส้ ดวงตาของจอห์นเหมือนเด็กน้อยกำลังเล่นกับของที่ตัวเองชอบที่สุด เชอร์ล็อคเห็นก็ทำอะไรไม่ถูก นอกจากเขิน

“หน้าแดงแล้วหนักหัวใครหรือไง” เชอร์ล็อคเบ้ปาก พยายามหันหน้าหนีให้หลุดจากการสัมผัสอันนุ่มนวลนั่น

“เฮ้อ นั่นสินะ หวังว่าพรุ่งนี้จะมีคดีให้นายนะ ฉันจะไปนอนล่ะ” จอห์นพยุงตัวเองให้ลุกจากเพื่อนตัวยาว (เรียกซะ..) แล้วเดินเข้าห้องนอนตัวเองไป

“ฝันดีเชอร์ล็อค”

“ฝันดีเหมือนกันนะจอห์น” เชอร์ล็อคตอบ แล้วนอนนิ่งอยู่ตรงนั้น เขากะว่าจะนอนตรงนี้มันซะเลย ผ้าห่มกับหมอนก็มีครบแล้วนี่

~~~

– เที่ยงคืนครึ่ง –

“จอห์นนนนน” เสียงอันขนลุกของเชอร์ล็อคทำให้เจ้าของชื่อที่นอนหลับสบายๆอยู่ตื่นขึ้น จอห์นรีบชักมือไปเปิดไฟข้างเตียงเพื่อลดความกลัวของตัวเองลงบ้าง

“เชอร์ล็อค?”

“จอห์น ฉันนอนไม่หลับ ฉันรู้สึกเหมือนโดนน้ำทะเลพัดอยู่ตลอดเวลาเลย เสียวจะตื่นแล้วไปโผล่อยู่ที่อื่น ขอนอนด้วยสิ” เชอร์ล็อคไม่รอคำอนุญาตของเจ้าของห้อง เขาค่อยๆมุดตัวผ่านผ้าห่มแล้วมาโผล่มาข้างๆจอห์นที่สะลึมสะลือไม่รู้อิโหน่อิเหน่อยู่

“อะไรของนาย…” จอห์นถาม เชอร์ล็อคเอื้อมมือไปปิดไฟ เอามือ 2 ข้างโอบคนตัวเล็กตรงหน้า เอาหน้าซุกไปที่อก ก่อนจะ..

“ฝันดีนะจอห์น” แล้วเชอร์ล็อคก็หลับสนิทไปทันที

ถ้าจะหลับเร็วขนาดนั้นอ่ะนะ

~~~

“จอห์น”

ไร้เสียงตอบ

“จอห์น”

เงียบอีกเช่นเคย

“มิสเตอร์วัตสัน! มิสวัตสันมาเรียกคุณอยู่นะค่ะ!”

เสียงตะโกนของแมรี่ทำให้คนบนเตียงสะดุ้งตื่นอีกครั้ง เชอร์ล็อคไม่ได้อยู่ข้างๆเขาแล้ว แต่พอมานึกดู.. นั่นมันฝันนี่หว่า ปัดโธ่ เสียดายชะมัด เดี๋ยวสิ เราไม่เกย์ซะหน่อย

“กี่โมงแล้ว?”

“เกือบเก้าโมงแล้ว ปกตินายไม่เคยตื่นสายนี่ ไปอาบน้ำได้แล้ววันนี้ฉันมีนัดหมอเรื่องลูกนะจำได้ไหม” แมรี่โยนผ้าเช็ดตัวใส่หน้าจอห์น เขาค่อยๆลุกจากเตียวแล้วไปอาบน้ำ

จริงสินะ… ลูก…

จอห์นอาบน้ำเสร็จก็เดินออกมาจากห้องนอนตัวเองพร้อมชุดไปรเวตธรรมดา เชอร์ล็อคนั่งอ่านหนังสือพิมพ์พร้อมขนมปังปิ้งในปากเงียบๆ แมรี่ยื่นจานขนมปังปิ้ง 2 แผ่นมาให้จอห์น เขารับไปเงียบๆแล้วไปนั่งข้างๆเชอร์ล็อค เขาไม่ได้ทักทาย เขาเหมือนสนุกกับการอ่านหนังสือพิมพ์ แต่ดูจากสายตาแล้วเหมือนเบื่อเต็มทีเหมือนกัน

“เฮ้อ เมือคืนมีใครนอนไม่หลับเหมือนฉันไหม” เชอร์ล็อคพับหนังสือพิมพ์แบบลวกๆ เหมือนขยำมากกว่า แล้วโยนทิ้งไปซักที่

“นายนอนไม่หลับเพราะนึกว่าคลื่นทะเลซัดหรือไง?” จอห์นพึมพัมเบาๆ แต่ดันดังไปในการได้ยินของเชอร์ล็อค เขาหันมามองเพื่อนตัวเองพลางขมวดคิ้ว แมรี่ที่ไม่ได้ยินก็จัดการล้างจานของตัวเองที่เพิ่งใช้ไป

“นายฝันแบบนั้นเมื่อคืนหรือไง?” เชอร์ล็อคตอบ ไม่ได้กระซิบ เขาเหมือนพูดดังๆเพียงพอให้แมรี่ได้ยิน จอห์นทำท่าประมาณว่า เบาๆสิ ก่อนจะตอบกลับ

“ใช่”

“ฝันอะไรหรอจอห์น?” แมรี่เดินเข้ามานั่งร่วมวงสนทนาข้างๆ

“มะ ไม่มีอะไรหรอก” จอห์นก้มหน้าลง พยายามหลีกเลี่ยงการสนทนาหัวข้อนี้

“ฉันไปหานายตอนกลางคืนแล้วนายดันหลับสนิมพลางละเมอถึงชื่อฉันด้วย ฉันเลยเดินออกไป” เชอร์ล็อคยิ้มแบบผู้ชนะแล้วซดชาเบาๆ

“แล้วนายมาหาฉันทำไม? เพราะคลื่นทะเลหรอ?” จอห์นตบไหล่เชอร์ล็อคเบาๆ เขาหน้าแดงขึ้นเล็กน้อยแล้วค่อยๆลดแก้วชาลง

“พวกนาย 2 คนเป็นเกย์หรือไงกัน” แมรี่ขมวดคิ้วใส่ ลึกๆแล้วหล่อนกำลังหัวเราะ

I’M NOT GAY!!

จบ

~~~

สั้นมั้ยล๊าาาาาาาาาา! คือแต่งในมือถือเสร็จนานมากกกกกกกแล้วเพิ่งมาค้นเจอ ดูในมือถือมันเยอะนะจะบอก . __ .

แต่ดูจริงๆแล้วสั้นเว่อออออร์

. ____________ . ลงแก้บล็อคร้าง #ร้างอยู่แล้ว

เราเคยคิดจะแต่งฟิคชุด ‘วันที่ไม่มีคดีของเชอร์ล็อค โฮล์มส์’ อยู่นาน แล้วก็เกิด เฮ ~

นี่ตอนแรก และตอนที่ 2 จะออกเมื่อไรไม่รู้ -.- คิดพล็อทไม่ออก จนมุม อยากให้แต่งว่าเชอร์ล็อคแอนด์เฟรนด์ไปทำอะไรก็รีเควสได้นะค่ะ

(ทำหน้าไม่มีคนรีเควสอะไรทั้งสิ้น)

ชีวิตบล็อคเกอร์ใหม่ที่ไม่มีใครรู้จักสินะ -_-”

เอาเป็นว่าาา ฝากฟิคชุด ‘วันที่ไม่มีคดีของเชอร์ล็อค โฮล์มส์’ ไว้ในใจของทุกท่าน (?) ด้วยนะค่ะ

#บอกตรงๆว่าพยายามไม่วายแล้วจริงๆค่ะ
#แต่งไม่ดีตไหนแนะนำได้นะค่ะ แต่งฟิคจริงจังช่วงแรกของชีวิตค่ะ เหอๆ

ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน

บายยยยยย – w – /

# ทิ้งรูปที่จอห์นนอนทับเชอร์ล็อค

image

Advertisements

2 thoughts on “วันที่ไม่มีคดีของเชอร์ล็อค โฮล์มส์ [ตอนที่ 1 : หาดทราย สายลม สองเรา #ถุย]

  1. น่ารักอะ จริงๆแล้วเจ๊ชอบ คู่จอห์นแมรี่ มากนะ
    ยิ่งเอาหม่ามี้แมนดี้มาเล่นเป็นแมรี่ แล้วแบบ เคมีเข้ากับป๋ามาร์ตินมาก คู่นี้น่ารักทั้งนอกจอและในจอ อิหยิกก็ให้เป็นลูกสาวไป ฟฟฟฟ

    เลสเตรดกับมอลลี่ ก็เป็นอีกคู่นอมอลที่จิ้น >_<

    • เยสส คู่จอห์นแมรี่น่ารักทั้งในและนอกจอ เลยต้องเอา 2 คนนั้นเข้ามา ไม่น่ารักจริงไม่เอาเข้ามาหรอก 555555

      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ ♥

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s