วันที่ไม่มีคดีของเชอร์ล็อค โฮล์มส์ [ตอนที่ 1 : หาดทราย สายลม สองเรา #ถุย]

วันที่ไม่มีคดีของเชอร์ล็อค โฮล์มส์

Genre : Fluff
Rating : PG
Fandom : Sherlock BBC
Prompts : เชอร์ล็อค (และผองเพื่อน ?) ไปเที่ยวทะเลไงงง


“ไม่มีคดีเลยหรือไง?”
นักสืบตัวสูงเดินวนไปรอบแฟลทรกๆของตัวเองพลางมองไปที่แฟลทเมทคู่หูของเขาด้วยความเบื่อเต็มที

“เท่าที่ดูแล้วไม่มีนะ นายก็ลองออกไปพักผ่อนสบายๆแบบชาวบ้านเขาบ้างสิ” จอห์น ผู้ที่ตอนนี้ถูกเชอร์ล็อคมองด้วยสายตาปานจะโดนกินทั้งตัว เก็บโน้ตบุ๊คของเขาลงกระเป๋า

“พักผ่อนเรอะ? หึ พักผ่อนของฉันก็คือคดี เข้าใจไหม?” ร่างสูงโดดลงโซฟาแล้วหยิบผ้าห่มข้างๆคลุมโปงหนีโลกไปโดยที่ไม่รู้ว่าตอนที่เขากระแทกลงโซฟาไปน่ะ พื้นแอบสั่นด้วย

“ไปทะเลกันไหมละ? ฉันอยากเล่นโต้คลื่น” แมรี่ ภรรยาของจอห์น โผล่ออกมาจากห้องครัว (กำลังทำความสะอาด -.-)

“น่าสนใจนะ เชอร์ล็อค?” จอห์นสะกิดเพื่อนของเขาในผ้าห่มเบาๆ เชอร์ล็อคขยับตัวเล็กน้อยเป็นเชิงปฎิเสธ แมรี่จึงแอบส่งสัญญาณทางสายตาประมาณว่า ปล่อยเขาไป ถ้าอยากไปเดี๋ยวเขาก็ไปเองแหละ

“งั้นฉันกับแมรี่จะไปนะ เฝ้าห้องด้วยละ” สองสามีภรรยาเดินจากไป

มีอะไรต้องเฝ้าด้วยหรอไง?

~~~

“ตายละ ฉันลืมเอาครีมกันแดดมา เดี๋ยวฉันไปซื้อเอง นายไปหาที่รอก่อนนะ” สาวน้อยผมบลอนด์สั้นกล่าวลาสั้นๆใส่สามีตัวเล็กพอๆกันแล้วจากไป

จอห์นกับแมรี่ตอนนี้พร้อมลงทะเลแล้ว แต่ดันลืมครีมกันแดดซะนี่ ปกติตัวก็ค่อนข้างคล้ำอยู่แล้ว เจอแดดแรงๆไปนี้ยิ่งไปกันใหญ่ (มาดูแดดเมืองไทยสิค่ะแหม่) แมรี่ที่นึกคึก ชวนมอลลี่มาด้วย ซึ่งหล่อนก็มา กับเลสตราดที่เป็นเดย์ออฟพอดีดันได้ยินข่าวเข้าก็มาแถมอีก ตอนนี้พวกเขายังมาไม่ถึง จอห์นจึงหาที่ที่คนไม่เยอะมากและที่ที่มีร่มปักให้ยืมเรียบร้อยแล้วก่อนจะปูเสื่อให้ตัวเองและเผื่อภรรยาของเขา

จอห์นนั่งอ่านอะไรในนสพ.เรื่อยเปื่อยก่อนจะถูกขัด “ไงจอห์น แมรี่ละ?”

“อ้าว สวัสดีมอลลี่ แมรี่ไปซื้อครีมกันแดดน่ะเดี๋ยวก็กลับมา” จอห์นยิ้มบางๆให้เพื่อนสาว

“ถ้าไม่ว่าอะไรฉันจองตรงนี้นะ” มอลลี่ค่อยๆปูเสื่อถัดจากเสื่อว่างของแมรี่ จอห์นพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาต ก่อนเจ้าของเสื่อว่างเดินเข้ามาสมทบ

“มอลลี่สวัสดีจ้า” แมรี่ทักสาวน้อยในห้องแล็บที่ตอนนี้กลายเป็นสาวน้อยเซ็กซี่กลางชายหาด มอลลี่ทักตอบแล้วทั้งคู่ก็จับมือกันด้วยความไม่ค่อยสนิท (?) แต่สองคนนั้นอยู่ๆก็คุยกันเรื่อยเปื่อยตามประสาผู้หญิงไปๆมาๆก็สนิทกันเฉ๊ย ซะงั้นล่ะ ปล่อยให้จอห์นนอนเงียบอยู่คนเดียว

เขานึกถึงเชอร์ล็อคอยู่น่ะ แต่ไม่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งอะไรทั้งนั้น (จริงจริ๊ง)

‘เสียดายจัง เชอร์ล็อคน่าจะมา’ เป็นความคิดเดียวที่วนอยู่ในหัวของจอห์น

“แปะ!’
จนกระทั่งฝ่ามืออุ่นๆของใครไม่รู้ตบลงที่แก้มของเขาเบาๆ เล่นเอาเจ้าตัวสะดุ้งกันเลยทีเดียว

จอห์นสะดุ้ง รีบเอามือจับแก้มของตัวเองแล้วมองไปยังคนกระทำ แมรี่ไง

“เรียกตั้งนานไม่เห็นจะตอบ นึกว่าสติหลุดไปแล้วซะอีก เลสตราดมาแล้วนะ” แมรี่มองสามีตัวเองด้วยความเป็นห่วง

“เลสตราดมาแล้วหรอ? ”

“มาแล้ว เขากับมอลลี่ลงไปเล่นน้ำแล้วล่ะ ฉันเลยว่าจะถามนายว่าจะไปว่ายน้ำด้วยกันหรือเปล่า” แมรี่ชี้ไปยังทะเลที่มีมอลลี่และเลสตราดว่ายน้ำแข่งกันไปยังที่ลึก จอห์นยิ้มขึ้นแล้ววิ่งไปยังทะเลโดยที่ไม่ตอบคำถามจากภรรยาของตัวเอง แมรี่เห็นก็ถอนหายใจ ลึกๆแล้วแอบยิ้ม เธอจัดการเก็บของสำคัญเข้ากระเป๋าให้เรียบร้อยแล้ววิ่งตามลงทะเลไป

“เล่นแข่งว่ายน้ำกันหรอ?” จอห์นก้าวลงทะเลแล้วถามเพื่อน 2 คนข้างหน้า แมรี่ตามเขามาติดๆ

“จะแข่งด้วยกันมั้ยล่ะ? ว่าแต่นายเนี่ย เตี้ยขนาดนี้จะยืนถึงหร๊ออ?” เลสตราดพูดกวนๆใส่ทหารตัวเล็กตรงหน้า จอห์นขมวดคิ้ว

“ฉันเตี้ยแต่ฉันเคยเป็นทหารหรอก เรื่องว่ายน้ำน่ะสบาย! แถมนี้ทะเลตื้นซะด้วย! (มีทะเลตื้นในอังกฤษปะ? ไม่รู้แฮะ)” ทหารวัตสันว่ายน้ำนำไป เลสตราดว่ายตามไปหมายจะแซง ทั้งคู่ว่ายไปทะเลาะกันไป มอลลี่กับแมรี่มองหน้ากัน หัวเราะใส่กันเบาๆแล้วตาม 2 คนข้างหน้าไป

~~~

“นี่ ตรงนี้เริ่มลึกแล้วนะ พอเถอะ” แมรี่ตะโกนจากข้างหลัง เลสตราดดึงจอห์นข้างหน้าให้หยุด น้ำทะเลตอนนี้อยู่ในระดับอกของเลสตราดและมอลลี่ ส่วน 2 สามีภรรยาก็ต้องเตะน้ำเบาๆให้ลอย

“แหวะถุย น้ำเค็มชะมัด หยุดตรงนี้แล้วกัน ฉันเกือบจมแล้ว” จอห์นถุยน้ำทะเลออกจากปากแล้วทำสีหน้าไม่ชอบสุดๆ

พวกเขาลอยคอคุยกันอยู่ตรงนั้น โดยที่ไม่รู้ว่ามีคนอีกคนว่ายน้ำออกมาเรื่อยๆแต่อยู่ห่างและไกลออกจากพวกเขาไป คนคนนั้นโผล่หัวขึ้นมาจากน้ำ มอลลี่ที่สายตาไปหยุดอยู่ตรงนั้นพอดี เพ่งมองคนคนนั้น ผมหยิกสีดำ ทำให้เธอค่อยๆเรียกเพื่อนของเธอหันไปหาเขา

“ใช่เชอร์ล็อคหรือเปล่า?”

“ไม่รู้สิ เขาไม่ยอมหันหน้ามา แต่ความลึกของน้ำทะเลระดับนั้นมันพอดีกับความสูงของเชอร์.. เฮ้จอห์นเดี๋ยวสิ!” เลสตราดพูดไม่ทันขาดคำ จอห์นก็ว่ายน้ำตรงไปหาผู้ชายตรงนั้นทันที ทำให้คนทั้งแก๊งค์ว่ายตามเขาไปด้วย

“เชอร์ล็อค?” คุณหมอตัวเล็กว่ายน้ำเข้าไปหาผู้ชายปริศนาตรงนั้น เขาหันมาพร้อมกับเสียงเรียก เขาคือเชอร์ล็อค อย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด จอห์นยิ้มขึ้นด้วยความดีใจปนประหลาดใจ เชอร์ล็อคเห็นก็ขมวดคิ้วแล้วก้มหน้าลงเล็กน้อย หน้าเขาแดงขึ้นมาด้วยความอายที่เพื่อนสนิทตัวเองเจอเขาในสภาพนี้

“นายยิ้มแบบนั้นทำไม.. ฉัน มาว่ายน้ำแล้วผิดตรงไหน” นักสืบผมหยิกตรงหน้าหันหน้าหนีไป

“เชอร์ล็อคค ฉันไม่นึกเลยว่านายจะมา” แมรี่ที่เพิ่งว่ายมาถึงยิ้มให้คนใหม่ตรงหน้า เชอร์ล็อคสังเกตเห็นว่าสามีภรรยาคู่นี้มียิ้มที่เหมือนกันมากๆ

“ก็ จอห์นบอกว่ามาที่นี่เผื่อว่าจะทำให้ผ่อนคลายได้ ฉันเลยลองมา..”

“แล้วดีขึ้นมั้ย?” มอลลี่แทรกขึ้นหวังรอคำตอบ

“.. ก็ไม่เท่าไร คดีเท่านั้นแหละที่ทำให้ฉันผ่อนคลาย” เชอร์ล็อคเอามือเสยผมข้างหน้าของตัวเองที่เปียก และปิดหน้าของเขาไปครึ่งนึงออก

“ดีเลย งั้นเราจะอยู่เล่นไปเรื่อยๆจนกว่านายจะผ่อนคลาย! เอาให้เหนื่อย ไม่เหนื่อยไม่กลับ!” จอห์นเชียร์ขึ้น ทุกคนเห็นด้วย ยกเว้นเชอร์ล็อค ด้วยความที่เพื่อนสนิทต้องการอย่างนั้นเขาก็ขอเล่นด้วยแล้วกัน

~~~

ตอนนี้คือเวลาประมาณเกือบๆ 4 ทุ่ม เชอร์ล็อคและจอห์นกลับมาถึงแฟลทของตัวเองแล้ว ที่จริงจอห์นต้องอยู่ที่อพาร์ทเม้นต์อื่นกับแมรี่ แต่เธอดันขอไปนอนกับมอลลี่เพือนใหม่ซะนี่ เมื่อบ่ายที่ทะเล พวกเขาทั้ง 5 คนเล่นอะไรต่างๆมากมาย โต้คลื่น บานาน้าโบตท์ บลาๆ แน่นอนว่าทุกเกมส์ เชอร์ล็อคจะเป็นคนชนะ เอ่อ.. ก็ไม่เชิงชนะ เขาเล่นเก่งที่สุดมากกว่า เขาก็ได้แต่อ้างว่าแต่ละอย่างมันทำความเข้าใจให้ลึกซึ้งง่ายมากและเล่นผ่านได้ง่ายอีก จริงๆแล้วอ้างไปก็เท่านั้นแหละ เขาอาจจะหลอกคนอื่นได้แต่หลอกเพื่อนซี้ของตัวเองไม่ได้หรอก จอห์นไม่เชื่อในคำอ้างของเชอร์ล็อคเลยซักนิด บางทีเขาอาจจะศึกษาเรื่องพวกนี้ก่อนมาก็ได้ เมื่อถึงบ้าน จอห์นรีบค้นฮิสตอรี่อินเทอร์เน็ตในโน้ตบุ๊คของตัวเองก็พบว่าเชอร์ล็อคค้นเรื่องพวกนี้มาก่อนจริงๆ

“เชอร์ล็อค นายค้นเรื่องพวกนี้ก่อนมาเล่นด้วยกันงั้นหรอ?” จอห์นหันไปถามเพือนตัวสูงข้างหน้าที่นอนเอกเขนกอยู่บนโซฟา

เขาเงียบไป หน้าค่อยๆแดงขึ้นก่อนจะหันหน้าหนีจอห์น อย่าคิดว่าเขาไม่เห็นนะ จอห์นเห็นเต็มๆ 2 ตาเลยล่ะ น่ารักเอามากๆซะด้วย (พยายามไม่วาย แต่ก็ยากเหลือเกิน ; /// A /// ; )

“นายกลัวขนาดนั้นเลยหรือไง? เหมือนวันงานแต่ง นายก็เป็นซะแบบนี้” จอห์นถอนหายใจเบาๆ พับโน้ตบุ๊คตัวเองแล้วนอนทิ้งตัวลงทับเชอร์ล็อคที่นอนคลุมโปงตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้อยู่

“หน้าแดงหมดแล้ว” จอห์นเอานิ้วเกี่ยวผ้าห่มที่หน้าของคนข้างล่างออก เผยให้เห็นแก้มเนียนที่ค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดงขึ้นเมื่อถูกอีกคนสัมผัส เชอร์ล็อคเปรยตามองเพื่อนตัวเองที่ตอนนี้ยิ้มหวานใส่เขาด้วยความหมั่นไส้ ดวงตาของจอห์นเหมือนเด็กน้อยกำลังเล่นกับของที่ตัวเองชอบที่สุด เชอร์ล็อคเห็นก็ทำอะไรไม่ถูก นอกจากเขิน

“หน้าแดงแล้วหนักหัวใครหรือไง” เชอร์ล็อคเบ้ปาก พยายามหันหน้าหนีให้หลุดจากการสัมผัสอันนุ่มนวลนั่น

“เฮ้อ นั่นสินะ หวังว่าพรุ่งนี้จะมีคดีให้นายนะ ฉันจะไปนอนล่ะ” จอห์นพยุงตัวเองให้ลุกจากเพื่อนตัวยาว (เรียกซะ..) แล้วเดินเข้าห้องนอนตัวเองไป

“ฝันดีเชอร์ล็อค”

“ฝันดีเหมือนกันนะจอห์น” เชอร์ล็อคตอบ แล้วนอนนิ่งอยู่ตรงนั้น เขากะว่าจะนอนตรงนี้มันซะเลย ผ้าห่มกับหมอนก็มีครบแล้วนี่

~~~

– เที่ยงคืนครึ่ง –

“จอห์นนนนน” เสียงอันขนลุกของเชอร์ล็อคทำให้เจ้าของชื่อที่นอนหลับสบายๆอยู่ตื่นขึ้น จอห์นรีบชักมือไปเปิดไฟข้างเตียงเพื่อลดความกลัวของตัวเองลงบ้าง

“เชอร์ล็อค?”

“จอห์น ฉันนอนไม่หลับ ฉันรู้สึกเหมือนโดนน้ำทะเลพัดอยู่ตลอดเวลาเลย เสียวจะตื่นแล้วไปโผล่อยู่ที่อื่น ขอนอนด้วยสิ” เชอร์ล็อคไม่รอคำอนุญาตของเจ้าของห้อง เขาค่อยๆมุดตัวผ่านผ้าห่มแล้วมาโผล่มาข้างๆจอห์นที่สะลึมสะลือไม่รู้อิโหน่อิเหน่อยู่

“อะไรของนาย…” จอห์นถาม เชอร์ล็อคเอื้อมมือไปปิดไฟ เอามือ 2 ข้างโอบคนตัวเล็กตรงหน้า เอาหน้าซุกไปที่อก ก่อนจะ..

“ฝันดีนะจอห์น” แล้วเชอร์ล็อคก็หลับสนิทไปทันที

ถ้าจะหลับเร็วขนาดนั้นอ่ะนะ

~~~

“จอห์น”

ไร้เสียงตอบ

“จอห์น”

เงียบอีกเช่นเคย

“มิสเตอร์วัตสัน! มิสวัตสันมาเรียกคุณอยู่นะค่ะ!”

เสียงตะโกนของแมรี่ทำให้คนบนเตียงสะดุ้งตื่นอีกครั้ง เชอร์ล็อคไม่ได้อยู่ข้างๆเขาแล้ว แต่พอมานึกดู.. นั่นมันฝันนี่หว่า ปัดโธ่ เสียดายชะมัด เดี๋ยวสิ เราไม่เกย์ซะหน่อย

“กี่โมงแล้ว?”

“เกือบเก้าโมงแล้ว ปกตินายไม่เคยตื่นสายนี่ ไปอาบน้ำได้แล้ววันนี้ฉันมีนัดหมอเรื่องลูกนะจำได้ไหม” แมรี่โยนผ้าเช็ดตัวใส่หน้าจอห์น เขาค่อยๆลุกจากเตียวแล้วไปอาบน้ำ

จริงสินะ… ลูก…

จอห์นอาบน้ำเสร็จก็เดินออกมาจากห้องนอนตัวเองพร้อมชุดไปรเวตธรรมดา เชอร์ล็อคนั่งอ่านหนังสือพิมพ์พร้อมขนมปังปิ้งในปากเงียบๆ แมรี่ยื่นจานขนมปังปิ้ง 2 แผ่นมาให้จอห์น เขารับไปเงียบๆแล้วไปนั่งข้างๆเชอร์ล็อค เขาไม่ได้ทักทาย เขาเหมือนสนุกกับการอ่านหนังสือพิมพ์ แต่ดูจากสายตาแล้วเหมือนเบื่อเต็มทีเหมือนกัน

“เฮ้อ เมือคืนมีใครนอนไม่หลับเหมือนฉันไหม” เชอร์ล็อคพับหนังสือพิมพ์แบบลวกๆ เหมือนขยำมากกว่า แล้วโยนทิ้งไปซักที่

“นายนอนไม่หลับเพราะนึกว่าคลื่นทะเลซัดหรือไง?” จอห์นพึมพัมเบาๆ แต่ดันดังไปในการได้ยินของเชอร์ล็อค เขาหันมามองเพื่อนตัวเองพลางขมวดคิ้ว แมรี่ที่ไม่ได้ยินก็จัดการล้างจานของตัวเองที่เพิ่งใช้ไป

“นายฝันแบบนั้นเมื่อคืนหรือไง?” เชอร์ล็อคตอบ ไม่ได้กระซิบ เขาเหมือนพูดดังๆเพียงพอให้แมรี่ได้ยิน จอห์นทำท่าประมาณว่า เบาๆสิ ก่อนจะตอบกลับ

“ใช่”

“ฝันอะไรหรอจอห์น?” แมรี่เดินเข้ามานั่งร่วมวงสนทนาข้างๆ

“มะ ไม่มีอะไรหรอก” จอห์นก้มหน้าลง พยายามหลีกเลี่ยงการสนทนาหัวข้อนี้

“ฉันไปหานายตอนกลางคืนแล้วนายดันหลับสนิมพลางละเมอถึงชื่อฉันด้วย ฉันเลยเดินออกไป” เชอร์ล็อคยิ้มแบบผู้ชนะแล้วซดชาเบาๆ

“แล้วนายมาหาฉันทำไม? เพราะคลื่นทะเลหรอ?” จอห์นตบไหล่เชอร์ล็อคเบาๆ เขาหน้าแดงขึ้นเล็กน้อยแล้วค่อยๆลดแก้วชาลง

“พวกนาย 2 คนเป็นเกย์หรือไงกัน” แมรี่ขมวดคิ้วใส่ ลึกๆแล้วหล่อนกำลังหัวเราะ

I’M NOT GAY!!

จบ

~~~

สั้นมั้ยล๊าาาาาาาาาา! คือแต่งในมือถือเสร็จนานมากกกกกกกแล้วเพิ่งมาค้นเจอ ดูในมือถือมันเยอะนะจะบอก . __ .

แต่ดูจริงๆแล้วสั้นเว่อออออร์

. ____________ . ลงแก้บล็อคร้าง #ร้างอยู่แล้ว

เราเคยคิดจะแต่งฟิคชุด ‘วันที่ไม่มีคดีของเชอร์ล็อค โฮล์มส์’ อยู่นาน แล้วก็เกิด เฮ ~

นี่ตอนแรก และตอนที่ 2 จะออกเมื่อไรไม่รู้ -.- คิดพล็อทไม่ออก จนมุม อยากให้แต่งว่าเชอร์ล็อคแอนด์เฟรนด์ไปทำอะไรก็รีเควสได้นะค่ะ

(ทำหน้าไม่มีคนรีเควสอะไรทั้งสิ้น)

ชีวิตบล็อคเกอร์ใหม่ที่ไม่มีใครรู้จักสินะ -_-”

เอาเป็นว่าาา ฝากฟิคชุด ‘วันที่ไม่มีคดีของเชอร์ล็อค โฮล์มส์’ ไว้ในใจของทุกท่าน (?) ด้วยนะค่ะ

#บอกตรงๆว่าพยายามไม่วายแล้วจริงๆค่ะ
#แต่งไม่ดีตไหนแนะนำได้นะค่ะ แต่งฟิคจริงจังช่วงแรกของชีวิตค่ะ เหอๆ

ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน

บายยยยยย – w – /

# ทิ้งรูปที่จอห์นนอนทับเชอร์ล็อค

image

Advertisements

2 thoughts on “วันที่ไม่มีคดีของเชอร์ล็อค โฮล์มส์ [ตอนที่ 1 : หาดทราย สายลม สองเรา #ถุย]

Add yours

  1. น่ารักอะ จริงๆแล้วเจ๊ชอบ คู่จอห์นแมรี่ มากนะ
    ยิ่งเอาหม่ามี้แมนดี้มาเล่นเป็นแมรี่ แล้วแบบ เคมีเข้ากับป๋ามาร์ตินมาก คู่นี้น่ารักทั้งนอกจอและในจอ อิหยิกก็ให้เป็นลูกสาวไป ฟฟฟฟ

    เลสเตรดกับมอลลี่ ก็เป็นอีกคู่นอมอลที่จิ้น >_<

    1. เยสส คู่จอห์นแมรี่น่ารักทั้งในและนอกจอ เลยต้องเอา 2 คนนั้นเข้ามา ไม่น่ารักจริงไม่เอาเข้ามาหรอก 555555

      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ ♥

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

w

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

Up ↑

Sean

writing and listening –

s y n a l i d e a r

☾ บล็อคจิ๋วๆลงฟิคเรื่อยเปื่อย.

Mai''

รังไหม

LUCIENA

-Psychopaths are not CRAZY-

anna1093's Blog

Interest everything that I want

redmoononthewall

Stony , Hawksilver , Johnlock ,Parksborn,Narry ,Lilo

kaonashipanda

Colourful Bamboo for panda

KuroYuri @KuroLine

หนึ่งในสมาชิกคุโระไลน์ที่ไม่ใส่เสื้อผ้า...

freebatchshipper

The Warehouse of FreeBatch Shipper

Rebellion Anthem

My Song Your Beat

Scarlet Alize

この狭い鳥かごの中に、私の世界。地に堕ちるその刻まで 月光のように 羽ばたいてみせよう…

dokidaki

щ(ಥДಥщ)

Bowybowi's another story

Something move from Exteen

babibubell

Keep Calm and Ship FreeBatch <3

Deathbat News

The Most Reliable Source For Avenged Sevenfold News Since 2007.

oaeapollo's Blog

This WordPress.com site is the bee's knees

Marvel Thailand Fan

ข้อมูลและข่าวสารต่างๆของMarvel https://www.facebook.com/marvelfanpageth

JUST :A: BLOG

By bepine

The Ben Addict

Addicted to Benedict Cumberbatch in Thai

%d bloggers like this: